دوم : گاو اهلى و وحشى . سوم : گوسفند و قوچ و بز كوهى و آهو . چهارم : گورخر . پنجم : پرنده‌اى كه دفيف او بيش از صفيف باشد - يعنى برهم زدن بال او بيشتر از پهن داشتن آن باشد - يا آنكه چينه‌دان ، يا سنگدان داشته باشد ، يا آنكه در عقب پاى او چيزى مانند خارى باشد . پس كبوتر و قمرى و كبك و دُرّاج و تيهو « 1 » و گنجشك و آنچه بدينها ماند حلال است . ششم : ماهى [ 1 ] كه فلس‌دار باشد ، پس كَنْعَتْ ورُبَيْثا وارْبَيان وطِمْر وطِمْرانى از اقسام ماهى حلال است ، چه ايشان فلس دارند . و امّا آن بيست قسم حرام : اوّل : سگ برّى و بحرى . دوم : خوك برّى و بحرى . سوم : گربهء اهلى و وحشى . چهارم : همهء درنده‌ها ، چون شير و گرگ و پلنگ و پارس و كفتار و روباه و خرگوش و شغال و آنچه بدينها ماند . پنجم : موش اهلى و صحرائى و سوسمار . [ 2 ] ششم : خز و سنجاب و سمور و فنك « 2 » . ) هفتم : حشرات چون مار و عقرب و خنفسا و مگس و كيك و پشه و شپش و غيرآنها . هشتم : حيوانى كه عادت به خوردن فضلهء آدمى كرده باشد ، چه او حرام است تا

--> [ 1 ] - ملخ نيز حلال است . ( يزدى ) [ 2 ] اقوى حرمت موش و سوسمار است مطلقاً . ( تويسركانى ) ( 1 ) پرنده‌اى از دستهء كبكها كه كمى از كبكهاى معمولى كوچكتر است . ( 2 ) گونه‌اى روباه كوچك اندام كه به نام روباه خال‌دار نيز موسوم است .