امّا هفت امر مكروه : اوّل : در وقت ذبح كردن [ 1 ] بريدن نخاع ، يعنى مغز مهره‌هاى پشت . دوم : پوست كندن پيش از سرد شدن . سوم : جدا كردن سر در وقت ذبح نمودن از روى عمد ، و بعضى از مجتهدين اين فعل را حرام دانسته‌اند و گوشت آن را حرام مىدانند « 1 » . چهارم : گردانيدن كارد در وقت سر بريدن كه به‌طرف بالا بريده شود ، و در بعضى از احاديث نهى از اين عمل واقع شده « 2 » . پنجم : كشتن حيوان در حالتى كه حيوان ديگر نگاه كند . ششم : شب ذبح نمودن بىاحتياج . هفتم : ذبح نمودن روز جمعه پيش از زوال . فصل سوم در بيان حلال و حرام و مكروه بودن حيوانات و آن بر چهل قسم است : شش قسم از آنها حلال ، و بيست قسم حرام ، و چهارده قسم مكروه . امّا شش قسم حلال : اوّل : شتر ، و بعضى از سنّيان گفته‌اند كه : مذهب اماميّه آن است كه گوشت شتر حرام است و غلط كرده‌اند چه آن مذهب ابوالخطّاب است ، كه او در وقتى امامى بوده و بعد از آن غالى شده .

--> [ 1 ] يعنى بعد از ذبح و پيش از خروج روح . ( يزدى - ( 1 ) شيخ طوسى ، نهايه 3 : 91 و 92 . ابن زهره ، غنيه : 397 . ابن حمزه ، وسيله : 360 . ( 2 ) كافى 6 : 229 ، حديث 4 . وسائل 24 : 10 ، حديث 2 .