است [ 1 ] امّا كمتر از يك شب قسمت كردن جايز نيست . و فرقى نيست در شب خوابيدن شوهر پيش زن ميانهء بنده و آزاد و خصى و عنّين و غير اينها ، و همچنين ميانهء زن بيمار و حايض و نفسا و احرام بسته و غيراينها زيرا كه شب خوابيدن نزد ايشان جهت مؤانست است و غرض مجامعت نيست . و متعه و كنيزى كه او را عقد نكرده باشند و زن كوچك و ديوانه كه تمام وقت ديوانه باشد و زن ناشزه - يعنى زنى كه از شوهر سركشى كرده باشد و از اطاعت او بيرون رفته باشد - در قسمت شب خوابيدن با زنان ديگر شريك نيستند . [ 2 ] و تفاوتى در شب خوابيدن ميان زنان آزاد نيست مگر در خواستن دختر بكر كه چون او را به خانهء شوهر آرند هفت شب [ 3 ] پيش او خوابيدن لازم است بر شوهر ، و اگر بكر نباشد سه شب [ 4 ] پيش او بايد بخوابد چنانچه مذكور شد . امّا در خوابيدن شب پيش كنيز و آزاد تفاوت هست چه كنيز نصف زن آزاد قسمت مىبرد [ 5 ] پس اگر كسى يك زن آزاد و كنيزى داشته باشد دو شب پيش زن آزاد بخوابد ، و يك شب پيش كنيز ، و پنج شب ديگر هرجا كه خواهد بخوابد . و اگر شوهر به سفر رود شب خوابيدن پيش زنان ساقط مىشود ، و آيا قضاى شب خوابيدن نسبت به زنى كه در سفر واجب باشد چون سفر حجّ واجبى يا غير واجب چون حج سنّتى به رضاى شوهر برشوهر واجب است يا نه ؟ ميانهء مجتهدين در اين خلاف

--> [ 1 ] اقوى جواز است . ( تويسركانى ) * و احوط عدم آن است بدون رضاى ايشان . ( دهكردى ، يزدى ) [ 2 ] سقوط قسمت در زن كوچكى كه محلّ تلذّذ نباشد محلّ اشكال است و همچنين مجنونه مطبقه كه خوف اذيّت از او نباشد و شعورى به انس داشته باشد خالى از اشكال نيست و احتياط خوب است . ( تويسركانى ) [ 3 ] قول به هفت شب در بكر مشهور است و قول ديگر است به سه شب و اوّل احوط است . ( تويسركانى ) [ 4 ] و قضاى آنچه از ديگران فوت شده است واجب نيست . ( نخجوانى ، يزدى ) [ 5 ] و همچنين است زن آزاد كتابيّه و امّا كنيز كتابيّهء پس نصف كتابيّه آزاد است ، پس هر شانزده‌شب يك شب حقّ دارد . ( نخجوانى ، يزدى )