قول بعضى از مجتهدين « 1 » . ششم : جمع كردن مرد آزاد ميانهء زياده از دو كنيز ، و بعضى از مجتهدين جمع ميانهء دوكنيز را جايز [ 1 ] نمىدانند . هفتم : جمع كردن بنده ميانهء سه زن آزاد يا بيشتر ، چه بنده را بيشتر از دو زن آزاد جايز نيست . هشتم : جمع كردن بنده ميانهء پنج كنيز يا زياده ، چه بنده را زياده از چهار كنيز حرام است . نهم : نكاح زن بت پرست ، چه كفر مانع است از حلال بودن او برمسلمان . دهم : نكاح زن مسلمانى كه مرتدّ شده باشد ، چه ارتداد مانع است از خواستن او . يازدهم : زن جهود و ترسا را به‌عقد [ 2 ] دايمى [ 3 ] خواستن ، امّا ايشان را متعه كردن جايز است برقول بعضى از مجتهدين « 2 » . ) دوازدهم : زن آزادى كه سه مرتبه شوهر او را طلاق دهد برآن شوهر حرام است تا آنكه او را ديگرى به عقد دخول كند و طلاق دهد آنگاه براو حلال مىشود و اگرچه طلاق‌دهنده بنده باشد . سيزدهم : زن آزادى كه شش مرتبه [ 4 ] شوهر او را طلاق گويد برشوهر او حرام

--> [ 1 ] اقوى جواز جمع بين دو كنيز است . ( تويسركانى ) [ 2 ] اقوى جواز است خصوصاً متعه ، و احوط ترك است خصوصاً دوام . ( دهكردى ، يزدى ) [ 3 ] دور نيست كه نكاح‌اهل‌كتاب به عقد دوام نيز جايزباشد ولكن‌احوطمنع‌است . ( تويسركانى ) [ 4 ] يعنى هرگاه بعد از طلاق سوم كه محلّل آمده او را تزويج كند و سه دفعه ديگر او را طلاق‌دهد باز محتاج به محلّل است ، و امّا اگر سه مرتبه ديگر طلاق بدهد كه مجموع نه مرتبه شود . اگر طلاقها عدّى بوده ، پس حرام ابدى مىشود ، چنانچه گذشت و در كنيز در مرتبه ششم هرگاه عدّى باشد حرام ابدى مىشود بنابر احوط ، و محتمل است كه مثل حرّه بعد از نه طلاق حرام ابدىشود ، ومحتمل‌است‌كه مطلقاً حرام ابدى نشود چون اخبار حرمت ابدى ( 1 ) ابن برّاج ، مهذّب 2 : 243 . شهيد ثانى ، مسالك 7 : 350 . ابن حمزه ، وسيله : 295 و 310 . ( 2 ) شيخ طوسى ، نهايه 2 : 299 . علّامهء حلّى ، قواعد 2 : 38 . محقّق ، شرايع 2 : 294 . ابن حمزه ، وسيله : 290 .