قول ، قول اوّل بهتر است [ 1 ] . و اگر شخصى را انزال منى شده باشد و غسل جنابت كند و بعد از غسل رطوبتى از او بيرون آيد و نداند كه آن رطوبت منى است يا غيرمنى پس اگر قبل از غسل بول كرده و استبرا نيز از بول كرده به آن غسل نماز مىتواند گزارد و وضو لازم نيست ، و اگر بول كرده امّا استبرا از بول نكرده براو لازم است كه وضو بسازد [ 2 ] و اگر نه بول كرده و نه استبرا از منى [ 3 ] بر او لازم است كه غسل را از سر گيرد ، و اگر از منى استبرا كرده امّا بول نكرده پس اگر قادر بربول كردن نبوده [ 4 ] به آن غسل نماز مىتواند گزارد [ 5 ] و وضو لازم نيست ، و اگر بربول كردن قادر بوده غسل را از سر گيرد [ 6 ] . فصل بر جنب هشت امر حرام است و هفت امر مكروه . امّا هشت امر حرام : اوّل : نماز واجب و سنّت است ، مگر نماز ميّت ، چنان‌كه گذشت .

--> [ 1 ] بلكه قول اخير بهتر است كه غسل را از سرگيرد با وضوئى به قصد احتياط . ( دهكردى ) * بلكه بهتر آن است كه غسل را از سرگيرد و وضوء بسازد به نيّت احتياط . ( صدر ) * يعنى اقوى است والّا پس بهتر اين است كه غسل را از سر بگيرد و وضوء هم بسازد . ( يزدى ) [ 2 ] لزوم وضوء در اين صورت و لزوم غسل در دو صورت ديگر معلوم نيست . لكن احوطاست . ( تويسركانى ) [ 3 ] گذشت كه استبراء به غير بول صحيح نيست . ( خراسانى ) [ 4 ] فرق ما بين قدرت بر بول و عدم آن معلوم نيست ، پس مطلقاً از سرگيرد . ( يزدى ) * در اين صورت نيز اعادهء غسل نمايد مثل صورت قدرت بر بول كردن . ( مازندرانى ) [ 5 ] بلكه نمىتواند و بايد اعادهء غسل كند . ( خراسانى ) [ 6 ] چه قادر بوده باشد و چه نبوده ، غسل را از سرگيرد . ( صدر ) * در حكم به‌وجوب اعاده در جميع صور مذكوره اشكال است ، لكن احتياط را ترك ننمايند . ( كوهكمره‌اى )