دوم آنكه : تا داخل شدن با طهارت باشد ، پس اگر در ميانه حدثى واقع شود اعادهء غسل بايد كرد . سوم آنكه : جامهء نو و پاك پوشد و بر در مشهد بايستد و دعاى منقول بخواند و اذن دخول بطلبد ، پس اگر در آن حال او را رقّت بهم رسد داخل شود ، و الّا انتظار بكشد كه هر گاه رقّت [ 1 ] بهم رسد داخل شود . چهارم : داخل شدن به خضوع و خشوع ، و در حين دخول پاى راست را مقدّم دارد و در وقت بيرون آمدن پاى چپ را . پنجم آنكه : خود را به ضريح بچسباند . و بعضى توهّم كرده‌اند كه دور ايستادن بهتر است و اين غلط است ، چه در احاديث وارد شده كه برضريح تكيه بايد « 1 » كرد و بوسيدن ضريح جايز است ، و در بوسيدن آستانها حديثى وارد نشده . و بعضى از مجتهدين اماميه برآنند كه جايز است « 2 » . ) ششم آنكه : رو به قبله نكند ، بلكه رو به ضريح و پشت به قبله كردن در حالت زيارت بهتر است . هفتم : زيارت به‌طريق منقول‌كردن ، چنانچه درفصل‌آينده مذكور خواهدشدو قول « السَّلامُ عَلَيْكَ » كافىاست و بعضى ازمجتهدين حاضرشدن درآنجاراكافى مىدانند . « 3 » ) هشتم : جانب راست روى خود را برضريح نهادن ، و در وقت فارغ شدن از زيارت دعا كردن . نهم : جانب چپ روى خود را برضريح نهادن و سؤال نمودن از خداى تعالى به‌حقّ او و به حقّ صاحب قبر كه او را از اهل بهشت بگرداند به‌شفاعت صاحب قبر ، و مبالغه در دعا كردن و الحاح نمودن .

--> [ 1 ] ولى اگر انتظار كشيد و رقّت بهم نرسد داخل شدن را ترك نكند و مراقبت نفس خود را نمايد و با آداب شرعيّه در مقام مجاهده با او بر آيد كه به زودى رقّت پيدا كند وفّقنا اللَّه و جميع المؤمنين لذلك ان شاء اللَّه تعالى . ( صدر ) ( 1 ) كافى 4 : 551 ، حديث 2 . وسائل 14 : 342 ، حديث 2 . ( 2 ) شهيد اوّل ، دروس 2 : 25 . ( 3 ) شهيد اوّل ، دروس 2 : 23 .