الشيخ البهائي العاملي
310
جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى )
لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ تُبْدِئُ وَالْمَعادُ الَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ تَسْتَغْنيْ وَنَفْتَقِرُ الَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ مَرْهُوْبًا وَمَرْعُوْبًا الَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ الهَ الْحَقِّ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ ذَاالْنَّعْمآءِ وَالْفَضْلِ الْحَسَنِالْجَميْلِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ كَشَّافَ الْكُرُوْبِ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ عَبْدُكَ وَابْنُ عَبْدَيْكَ لَبَّيْكَ ، لَبَّيْكَ يا كَريْمُ لَبَّيْكَ » . سوم از سنّتهاى احرام آن است كه : كلّ تلبياتى كه مذكور شد اكثر اوقات بگويد ، خصوصاً در هشت جا : اوّل : بعد از نماز ، خواه واجب و خواه سنّت . دوم : هروقت شترى كه برآن سوار است از هرجا برخيزد . سوم : هر گاه در راه بربلندى مثل پُشته يا كوهى برايد . چهارم : هر گاه به سراشيبى درآيد . پنجم : هر گاه از خواب بيدار شود . ششم : در وقت سحر . هفتم : هر گاه سوار شود يا فروآيد . هشتم : هر گاه در راه به شخصى برخورد . چهارم از سنّتهاى [ 1 ] احرام آنكه : چون خانهاى مكّه معظّمه را ببيند تلبيات را قطع [ 2 ] كند . و بعضى ازمجتهدين [ 3 ] برآنند كه در آن وقت ، قطع تلبيات واجب است « 1 » . امّا آن دوازده امر كه در احرام مكروه است : اوّل : حمّام رفتن [ 4 ] دوم : شستن جامهء احرام [ 5 ] هرچند چركين شود . سوم : بو كردن ميوه [ 6 ] مثل سيب و به و غير آن . چهارم : تكلّم كردن به غير تلبيات و قرآن و ذكر خدا ، و حاجت ضرورى .
--> [ 1 ] - بلكه احوط است . ( صدر ) [ 2 ] و احتياط به قطع ترك نشود . ( خراسانى ) [ 3 ] اين قول احوط است . ( تويسركانى ) [ 4 ] كيسه كشيدن نيز مكروه است ، چه در حمّام و چه در غير حمّام . ( كوهكمرهاى ) [ 5 ] مگر آن كه نجس شود . ( كوهكمرهاى ) [ 6 ] احوط ترك است . ( تويسركانى ) * بلكه احوط ترك بوئيدن است ، هرچند خوردن آنها مانعى ندارد . ( دهكردى ، يزدى ) * احوط ترك است . ( صدر ) ( 1 ) شيخ طوسى ، خلاف 2 : 293 ، مسألهء 71 .