الشيخ البهائي العاملي
227
جامع عباسى ( با حواشي هشت فقيه واليمقام ) ( طبع جديد ) ( فارسى )
و چهار ديگر بعد از آن ، باز ديگرى و چهار ديگر بعد از آن ، و همچنين تا پنج نوبت . و اخصر از اين آن است كه چهار روزه نماز را به ترتيب بگزارد و بعد از آن صبحى بجاآورد . تتمّه : اگر از شخصى يك نماز از نمازهاى پنجگانه فوت شود و نداند كه كدام نماز است ، پس اگر در حضر فوت شده ، صبحى و مغربىو چهار ركعتى بگزارد ، و چهار ركعتى را اطلاق كند ميانهء ظهر و عصر و عشا . و در جهر و اخفات آن مخيّر است ، و همچنين مخيّر است ميانهء جهر و اخفات در هر نمازى كه اطلاق كند ميانهء نماز جهرى و نماز اخفاتى . و اگر در سفر فوت شده باشد ، مغربى بگزارد و دو ركعتى مطلق ميانهء صبح و ظهر و عصر و عشا . و اگر مشتبه باشد و نداند كه آن نماز در سفر فوت شده يا در حضر ، دو ركعتى بگزارد مطلق ميانهء صبح و ظهر و عصر و عشا ، و چهار ركعتى مطلق ميانهء ظهر و عصر و عشا و مغربى بكند . و اگر دو نماز [ 1 ] فوت شده باشد پس اگر در حضر فوت شده ، چهار نماز بگزارد ، صبحى و دو چهار ركعتى ، اوّل را اطلاق كند ميانهء ظهر و عصر ، و چهار ركعتى دوم را ميانهء عصر و عشا ، و مغربى ميانهء دو چهار ركعتى بگزارد تا ترتيب [ 2 ] حاصل شود و اگر در سفر فوت شده سه نماز بگزارد ، دو ركعتى مطلق ميانهء صبح و ظهر و عصر ، و بعد از آن مغربى ، و بعد از مغرب دو ركعتى مطلق ميانهء ظهر و عصر و عشا . و اگر مشتبه باشد و نداند كه آن دو نماز در سفر فوت شده يا در حضر پنج نماز بگزارد ، دو ركعتى مطلق ميانهء صبح و ظهر و عصر ، و بعد از آن چهار ركعتى مطلق ميانهء ظهر و عصر ، بعد از آن مغربى ، و بعد از آن دو ركعتى مطلق ميانهء ظهر و عصر و عشا ، و بعد از آن چهار ركعتى مطلق ميانهء عصر و عشا
--> [ 1 ] . - از يك روز ، نه از دو روز . ( يزدى ) [ 2 ] اين در وقتى است كه دو نماز در يك روز فوت شده باشد و اگر در دو روز دو نماز فوتشده ترتيب به اين قدر حاصل نمىشود ، علاوه بر اين ترديد در نيّت در مثل اين مقام صحّت آن مشكل ، بلكه ممنوع است . ( مازندرانى )