پس اگر در زمين غصبى وضو سازد آن وضو باطل است [ 1 ] و همچنين بر فرش غصبى وضو ساختن باطل است [ 2 ] اگرچه زمين غصبى نباشد . امّا در جامهء غصبى وضو درست است [ 3 ] اگرچه نماز درست نيست . و در كفش غصبى وضو [ 4 ] جايز نيست [ 5 ] اگر بر آن كفش قرار گرفته باشد . و وضو از آفتابهء طلا و نقره درست است [ 6 ] اگر بر دست بريزند [ 7 ] امّا آن فعل - يعنى ريختن آب از آن آفتابه در دست كه رو يا دستها را به آن بشويد - حرام است [ 8 ] . دوم : مىبايد كه آب وضو طاهر باشد و مشتبه به آب نجس نباشد ، پس اگر دو كاسه آب بوده باشد و يكى از آنها نجس باشد و ما ندانيم كه نجس كدام است از هيچ‌يك وضو ساختن جايز نيست ، و تيمّم لازم است . و اگر به آب يك كاسه از اين دو كاسه وضو

--> [ 1 ] - بلكه صحيح است اگر فضائى كه در آن غسل و مسح واقع مىشود مباح باشد و محلّ ريختن‌آب در مكان غصبى نبوده باشد و همچنين است حال در وضوء بر فرش غصبى . ( خراسانى ، مازندرانى ) [ 2 ] بطلان وضوء در اين صور احوط است . ( تويسركانى ) * صحيح است اگر مستلزم ريختن آب وضوء بر فرش نباشد . ( مازندرانى ) [ 3 ] احوط بطلان وضوء است در جامهء غصبى اگر وضوء مانع باشد از ردّ به‌مالك . ( تويسركانى ) * اگر وضوء ساختن تصرّف در جامهء مغصوب محسوب شود وضوء صحيح نيست . ( دهكردى ) [ 4 ] بلكه مسح با بودن آن بر كفش غصبى جايز نيست . ( خراسانى ) [ 5 ] جايز است اگرچه پوشيدن كفش حرام است . ( مازندرانى ) [ 6 ] درست نيست اگر وضوء منحصر باشد به آبى كه در ظرف طلا يا نقره باشد و به يك كف‌اوّل كه بر ميدارد كفايت شستن تمام وضوء نكند . ( مازندرانى ) * مشكل است و همچنين در ظرف غصبى . ( يزدى ) [ 7 ] يعنى از آفتابهء طلا و نقره آب در مشت بريزند بى قصد وضوء ، بعد به آن آب كه در مشت‌خود ريخته ، قصد آب كند و صورت و دستها را وضوء دهد ، آن وضوء صحيح است و لكن احوط ، بلكه اظهر ترك اين نوع وضوء است و هم بالنسبة به ظرف غصبى و لكن با انحصار ظرف در طلا و نقره وضوء صحيح نيست على الاقوى . ( دهكردى ) [ 8 ] اگر ظرف منحصر به آنها نباشد . ( صدر )