مطلب دوم در بيان نمازهاى سنّتى و انواع آن بسيار است ، و در اين كتاب از آن جمله بيست و چهار نماز مذكور مىشود ، چنانچه قبل از اين مذكور شد . اوّل نوافل يوميّه است كه در هرشبانه‌روزى گزاردن آن سنّت است ، و آن سى و چهار ركعت است ، هشت ركعت نافلهء ظهر است مقدّم برظهر ، و هشت ركعت نافلهء عصر است مقدّم بر عصر ، و چهار ركعت نافلهء مغرب است بعد از مغرب ، و دو ركعت نشسته [ 1 ] كه به يك ركعت حساب است و آن را وتيره گويند نافلهء خفتن است بعد از خفتن « 1 » و هشت ركعت نماز شب است ، و دو ركعت نماز شفع ، و يك ركعت نماز وتر است ، و دو ركعت نماز نافلهءصبح است مقدّم برصبح . و اوّل وقت نافلهء ظهر زوال آفتاب است ، و آخر آن [ 2 ] وقتى است كه سايهء

--> [ 1 ] - و جايز است ايستادن در آن دو ، چنانچه بعد از اين خواهند فرمود ، هرچند خلاف احتياطاست . ( يزدى ) [ 2 ] بلكه آخر آن‌وقتىاست كه به مقدار اداء نماز ظهر از اين‌وقت مذكور باقى بماند . ( خراسانى ) ( 1 ) يعنى بعد از نماز خفتن ( عشاء ) .