چهاردهم : بينى را برخاك گذاشتن . پانزدهم : زانوها را از هم دور داشتن [ 1 ] اگر مصلّى مرد باشد نه زن . شانزدهم آنكه : چون سر از سجده بردارد « اللَّه اكبر » بگويد . هفدهم آنكه : در وقت « اللَّه اكبر » دستها را بالا بدارد به‌طريقىكه قبل ازاين‌گفته‌شد . هجدهم : گفتن « اسْتَغْفِرُاللَّهَ رَبّيْ وَاتُوبُ الَيْهِ » بعد از گفتن « اللَّه اكبر » . نوزدهم : درنگ نمودن به‌مقدار « اللَّه اكبر » گفتن و استغفار كردن . بيستم آنكه : در ما بين دو سجده تورّك كند ، يعنى برران چپ نشيند و پشت قدم راست را برشكم قدم چپ گذارد ، و اگر زن باشد بر كَفَل خود نشيند و زانوها را بالا بدارد و كف پاها برزمين نهد . بيست و يكم : در وقت سجود ساق دستها را بالا گيرد و برزمين بگزارد ، و اگر زن باشد برزمين گذارد . بيست و دوم آنكه : چون درركعت‌اوّل و سوم درنماز چهار ركعتى سر از سجدهء دوم بردارد ولمحه‌اى بنشيند [ 2 ] واين‌را جلسهء استراحت‌گويند . و سيّد مرتضى - عليه الرّحمة - آن را واجب مىداند [ 3 ] « 1 » . بيست و سوم آنكه : در جلسهء استراحت تورّك كند . بيست و چهارم آنكه : زن در وقت سجده پيشانى را برجايى نگذارد كه از موى سر او چيزى فاصله شود ميانهء پيشانى او و سجده‌گاه هرچند از پيشانى او آنچه واجب است كه به سجده‌گاه برسد رسيده باشد .

--> [ 1 ] در استحباب اين تأمّل است . ( خراسانى ) [ 2 ] بلكه سزاوار نيست ترك نمودن اين را . ( خراسانى ) [ 3 ] احوط است . ( كوهكمره‌اى ) * موافق احتياط است . ( نخجوانى ) * خالى از قوّت نيست . ( يزدى ) ( 1 ) سيّد مرتضى ، انتصار : 150 و ناصريات : 223 .