امّا آن هفت امر سنّت كه تعلّق به رخت مصلّى دارد : اوّل : آنچه پوشش نماز است سفيد باشد [ 1 ] . دوم : بهترين و پاكيزه‌ترين پوشيدنيهاى اين‌كس باشد . سوم : ممزوج به ابريشم نباشد [ 2 ] . چهارم : اگر سفيد نباشد رنگ سير نداشته باشد . پنجم : مصلّى « 1 » دستار بر سر داشته باشد . ششم : دستارى كه در آن نمازگزار تحت‌الحنك داشته باشد . هفتم : در نعل عربى نماز گزاردن . امّا آن پانزده امر كه مكروه است : اوّل : در جامهء مصوّر « 2 » نماز كردن . دوم : بر جانمازِ ابريشمى نماز گزاردن [ 3 ] . سوم : در لباس سياه نماز كردن ، مگر دستار و مسحى « 3 » كه نماز كردن در اين هردو اگر سياه باشد مكروه نيست [ 4 ] . چهارم : در لباسى كه كافر بافته يا دوخته باشد نماز گزاردن . پنجم : در لُنگى كه بربالاى پيراهن بسته باشند نماز كردن . ششم : نماز كردن در رَخْتِ شخصى كه از نجاست ملاحظه نكند [ 5 ] . هفتم : نماز كردن در رَخْتِ شخصى كه از غصب كردن مال مردم ملاحظه نكند [ 6 ] .

--> [ 1 ] بلكه مكروه است در لباس رنگ شده . ( خراسانى ) [ 2 ] استحباب اين معلوم نيست . ( خراسانى ) [ 3 ] كراهت اين معلوم نيست . ( خراسانى ) [ 4 ] در عباء سياه نيز مكروه نيست . ( نخجوانى ، يزدى ) [ 5 ] اگر موجب اتّهام آن رخت به نجاست گردد . ( خراسانى ) [ 6 ] اگر موجب اتّهام آن رخت به غصب گردد . ( خراسانى ) ( 1 ) نمازگزار . ( 2 ) عكس‌دار . ( 3 ) نوعى چكمه كه صلحا و امرا در پا مىكردند .