اين رابطهء حقيقى كه بين شخص و جامعه برقرار است ، لزوماً منجر به موجوديت ديگرى در جامعه خواهد شد كه به مقياس امتداد وجود و قوا و خواص و آثار اشخاص ، موجوديت دارد و همان وجود و خواص وجود افراد را داراست . اين مسئله روشن و مشهود است . از اين رو ملاحظه مىكنيد كه قرآن براى « امت » وجود ، اجل ، كتاب ، شعور ، فهم ، عمل ، طاعت و معصيت قائل است : هر امتى اجلى دارد وقتى اجلشان برسد ، لحظه‌اى پيش و پس نمىشود ؛ « 1 » هر امتى را به سوى كتابى كه دارند فرا مىخوانند ؛ « 2 » عمل هر امتى را در نظرشان زينت داديم ؛ « 3 » از ميان اهل كتاب امتى ميانه وجود دارد ؛ « 4 » . . . امتى كه در حال قيام اند و آيات خدا را تلاوت مىكنند ؛ « 5 » هر امتى سعى كردند كه پيغمبرشان را دست‌گير سازند و به كمك باطل به مجادلهء حق پرداختند تا حق را بكوبند ، پس من ، آنها را برگرفتم و چه سان به كيفر رسانيدم ؛ « 6 » هر امتى پيامبرى داشت ؛ وقتى پيغمبرشان مىآمد بين ايشان به عدالت حكم مىشد . « 7 » از اين‌روست كه مىبينيم قرآن همان اندازه - و بلكه بيشتر از آن كه - به داستان‌هاى افراد و اشخاص توجه دارد ، به سرگذشت ملت عنايت مىكند .

--> ( 1 ) . « وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ » اعراف ، آيه 34 ( 2 ) . « كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعى إِلى كِتابِهَا » جاثيه ، آيه 28 ( 3 ) . « زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ » انعام ، آيه 108 ( 4 ) . « مِنْهُمْ أُمَّةٌ مُقْتَصِدَةٌ » مائده ، آيه 66 ( 5 ) . « أُمَّةٌ قائِمَةٌ يَتْلُونَ آياتِ اللَّهِ » آل‌عمران ، 113 ( 6 ) . ( وَ هَمَّتْ كُلُّ أُمَّةٍ بِرَسُولِهِمْ لِيَأْخُذُوهُ وَ جادَلُوا بِالْباطِلِ لِيُدْحِضُوا بِهِ الْحَقَّ فَأَخَذْتُهُمْ فَكَيْفَ كانَ عِقابِ » غافر ، آيه 5 ( 7 ) . « وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ » يونس ، آيه 47