قانونِ ملازمه واقع شود ، مىبايد براى شناخت امكانات خود و كشف اقتضائات هستى و نقّادى نظريات خويش و شيوه‌هاى راهبردى به مرحلهء همگانى عقل ، تلاش ورزد . و از اين رهگذر و با اين ديدگاه ، كوشش‌هاى مُجدّانهء عقل بشر در ما بعد الطبيعة و ديگر امور پيشينِ عقل نظرى و عقل اخلاقى به بار نشسته و دستگاه شناخت را گسترش داده و وجود عقلى بشر را در درجات عقل بالفعل به پيش برده است . در ديگر دانش‌ها كه براى عقل از راه تجربه فراهم مىآيد نيز چنين روالى هست و مشخص ساختن آن به عنوان راهنما مطلوب است . و اين شيوه‌اى است كه در نظام كُلّ ، منبعث از نظام مشيّت الهى براى ما انسان‌هاى محدود و تدريجى و ممكن‌الخطا مقرّر شده است و هيچ فرايندى براى اكتساب علم در هيچ زمينه‌اى براى ما جز اين فرايندى كه قانون محدوديت و تدريجى بودن و امكان خطاپذيرى ، آن را تنظيم و تحديد مىكند وجود ندارد . از خدا مسئَلت دارم كه ما را در شمول هدايت خود و هدايت راهنمايان معصوم از سوى خود قرار دهد .