دليل سوّم : لازمهء اين قول ( كه معلول از آن‌جهت كه فعل و اثر علّت خود مىباشد بايد حادث زمانى باشد ) اين است كه زمان از افق ممكنات خارج باشد ( يعنى زمان ، خودش حادث زمانى نباشد به اين معنى كه زمانى بوده باشد كه زمان در آن زمان موجود نباشد و سپس بوجود آمده باشد ) و سابقا علل فساد آن روشن گرديد .