است ؛ به هريك از بخشهاى فرعى يك شمارهء دو رقمى اختصاص يافته كه اوّلين رقم آن همان شمارهء بخش اصلى ذى ربط است و طبعا نشان آن است كه اين بخش فرعى به كدام بخش اصلى مربوط است . به حسب نياز ، براى هر بخش فرعى يك يا چند زير بخش منظور شده است ؛ هريك از زير بخشها با يك شمارهء سه رقمى مشخص شده‌اند كه دو رقم اوّل آنها شمارهء بخش اصلى و فرعى ذى ربط است و نشان آن است كه اين زير بخش به كدام بخش فرعى و كدام بخش اصلى تعلق دارد . و بنا به اقتضاى مطلب ، براى هريك از اين زير بخشها يك يا چند زير بخش فرعى ملحوظ شده است كه از شماره‌هاى چهار رقمى برخوردارند و سه رقم اوّل آنها مشخص كننده بخش اصلى و بخش فرعى و زير بخشى است كه اين زير بخش فرعى به آن تعلق دارد . در صورتى كه زيربخشهاى فرعى خود داراى يك يا چند زيربخش فرعى ديگر باشند ، براى آنها شماره‌اى ملحوظ نشده ، زيرا مستلزم شماره‌هاى پنج رقمى است و بنابر آن بوده كه شماره‌ها حداكثر بيش از چهار رقم نداشته باشند . براى روشن شدن مطلب ؛ مثلا ، فصل ششم از مرحلهء چهارم را در نظر مىگيريم ، اين فصل به چهار بخش اصلى تقسيم شده : 1 - بداهت نياز ممكن به علّت ؛ 2 - مناط احتياج ممكن به علّت ؛ 3 - برهان بر نظريهء امكان ماهوى ؛ 4 - اشكال بر نظريهء امكان ماهوى و جواب آن . و مثلا ، بخش چهارم آن به پنج بخش فرعى تقسيم شده : 1 - 4 . اشكال ؛ 2 - 4 . جواب حلىّ ؛ 3 - 4 . جواب نقضى اوّل ؛ 4 - 4 . جواب نقضى دوم ؛ 5 - 4 . معناى عليّت و معلوليّت در اعدام . و مثلا ، بخش چهارم آن داراى دو زير بخش است : 1 - 4 - 4 . رد اوّل بر جواب نقضى دوم و پاسخ آن ؛ 2 - 4 - 4 . رد دوم بر جواب نقضى دوم و پاسخ آن . و بالاخره ، زير بخش دوم آن خود داراى يك زير بخش فرعى است : 1 - 2 - 4 - 4 . پاسخ از رد دوم و جواب آن .