و نگارنده مىخواهد دربارهء آيهء تطهير در اين‌جا آنچه به نظر مىرسد بنگارد و به طور فشرده آنچه از آيهء شريفه فهميده مىشود در دسترس ارباب فضل و دانش بگذارد و تقليد از گفته‌هاى پيشينيان را كه دربارهء آيهء شريفه گفته‌اند ننموده و تفكر كردن در مفاد آيهء مباركه را به كنار نگذارد و تدبر در آيهء شريفهء قرآن مطلب را دربارهء علم امام روشن‌تر سازد . نزد ما شيعهء اماميه جاى شك و شبهه نبوده و ضرورى است كه آيهء تطهير در حق پنج بزرگوار آل عباء عليهم السلام نازل شده و روايات شيعه و سنى متواتراً بر آن دلالت دارد . و آيهء شريفه به تنهايى نازل گشته و منضماً به آيات ديگر قبلى و بعدى در نزول شركت نداشته و احدى از مسلمين در اين مطلب شك ندارد . و آيهء شريفه دلالت بر دفع رجس مىكند چون رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله داخل مفاد آيهء شريفه است ، رفع رجس نيست كه زوجات رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله داخل مفاد آيه باشند ؛ چنانچه از حضرت يوسف عليه السلام دفع سوء و فحشاء كرده : « كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ » . « 1 » و حسنين عليهما السلام داخل آيه‌اند بالاتفاق و در آن موقع آنها به حد بلوغ نرسيده بودند و اين مطلب قرينهء قطعى است و دلالت مىكند كه دفع رجس است ، پس زوجات قطعا داخل معناى آيه نيستند . و اراده در آيهء شريفه ارادهء تكوينى است ، چون تعلق به فعل شخص مريد دارد نه به فعل غير كه تشريعى باشد پس ارادهء تكوينى ازلى خدا تعلق يافته كه از اهل‌بيت عليهم السلام ارجاس را پاكيزه گرداند . و لذا اين پاكيزه گردانيدن را اختصاص به اهل‌بيت عليهم السلام داده و با كلمهء « انما » حصر بر آنها كرده است . و مراد از اراده در آيهء شريفه ارادهء مستتبعه به فعل است و ممكن نيست صرف ارادهء محضه باشد كه به فعليت نرسيده باشد ، زيرا ارادهء تكوينى خداوندى لازم گرفته

--> ( 1 ) . يوسف ، آيه 24