خداوند به ولى او فرود مىآيند در بهشت ، در حالى كه نامه‌اى به دست دارند كه در آن است : « من الملك الحيّ القيّوم ، إلى الملك الحيّ القيّوم » . « 1 » دانسته و آشكار مىشود . و همانا خداوند ، ايشان را به قرب خويش وعده داده است و آنان را « مقربان » خوانده است و « مقربان » را در قرآن سبقت گيرندگان و پيشى جويندگان معرفى كرده است . و « وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ * أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ » . « 2 » و كار و فعل ايشان را منحصر به خير داشته است و فرموده است : « ثُمَّ أَوْرَثْنَا الْكِتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا فَمِنْهُمْ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ وَ مِنْهُمْ مُقْتَصِدٌ وَ مِنْهُمْ سابِقٌ بِالْخَيْراتِ » . « 3 » و باز خداوند سبحان چنين فرموده است : « إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ * وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ * وَ الَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لا يُشْرِكُونَ » . « 4 » خداوند رحمان در اين آيهء شريفه هر گونه شرك علمى و عملى را از آنان رفع فرموده است تا آن‌جا كه مىفرمايد : « أُولئِكَ يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ هُمْ لَها سابِقُونَ » . « 5 » پس مؤمنانى راستين در واقع ، هم ايشانند كه با علم براى خدا و عمل براى خدا تكامل جسته و كمال يافته‌اند و سبقت گيرندگان و مقربان و اهل يقين هستند .

--> ( 1 ) . از پادشاه زندهء نگهدارنده به پادشاه زندهء نگهدارنده ( 2 ) . و طايفه سوم آنان كه در ايمان بر همه پيشى گرفتند ، آنان به حقيقت مقربان درگاهند ( 3 ) . پس [ از آن پيامبران كهف ] ما آنان را كه بندگان خود برگزيديم ( يعنى محمد و آل او عليهم السلام ) و وارث علم قرآن گردانيديم باز هم بعضى آنها ( يعنى فرزندان يا امت او ) به نفس خود ظلم كردند و بعضى راه عدل پيمودند و برخى به هر عمل خير [ با جان و دل ] به دستور حق سبقت گيرند ( 4 ) . همانا آن مؤمنانى كه از خوف خدا ، ترسان و هراسانند و آنان كه به آيات خداى خود ايمان مىآورند . و آنان كه هرگز به پروردگارشان مشرك نمىشوند ( 5 ) . چنين بندگانى تعجيل در سعادت و خيرات مىكنند و اينان هستند كه به كارهاى نيكو سبقت مىجويند