و نيز اگر كسى بگويد كه خدا يكى از مردم است و مقصودش يك « نوع » از يك « جنس » باشد ، اين هم نادرست است ، زيرا اين « تشبيه » است و پروردگار ما بلندمرتبه‌تر از اين است كه به چيزى تشبيه شود . اما آن دو وجهى كه درست است اين است كه كسى بگويد او واحد است و در ميان اشياء هيچ مانندى ندارد اين كاملًا درست است و خداى ما اين‌گونه است ( شبيه و مانند ندارد ) . يا اين‌كه بگويد كه خداوند - عزّوجلّ - أحدّىُ المعنى و يكتاست و مقصودش اين باشد كه خداوند قابل تقسيم به اجزاء نيست نه در واقع و نه در عقل و نه در وهم ، اين سخن نيز درست بوده و خداى ما اين چنين است . و در كتاب توحيد به طور مُسْنَد از هارون بن عبدالملك روايت شده است كه گفت : از امام صادق عليه السلام در مورد توحيد سؤال شد فرمودند : « هُوَ عَزّوَجَلَّ مثبتُ موجودُ لا