دست آورد ، اين بود كه ديگر جان و عرض و مالشان به جرم رافضى بودن مباح نگرديده و به يغما و تاراج نمىرفت ، و در تظاهر به عقايد مذهبى و انجام دادن مراسم دينى به نحوى كه مذهب تشيع تشخيص مىداد ، در محيط اختصاصى خودشان ، كسى متعرّض حالشان نمىشد .