« إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ » « 1 » تنها تو را مىپرستيم و تنها از تو يارى مىطلبيم . « وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ » « 2 » و به سوى او بازگردانيده مىشويد . البته اسم اشاره و موصول نيزدرنصوص دينى بر او اطلاق شده است ، ولى كسى نگفته است كه آنها از نام‌هاى خداوندند . خداى سبحان فرمود : « ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ » « 3 » آن است خدا ، پروردگارشما . « هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ » « 4 » اوست خدايى كه معبودى جز او نيست . « أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ » « 5 » يا آن كه بىچاره را هنگامى كه او خواند ، اجابت مىكند . مبحث ششم : توقيفى بودن اسماء الهى بر زبان‌ها شايع است كه نام‌هاى خداوند متعالى توقيفى مىباشد ، و آن را از مسلمات به شمار آورده‌اند . مراد از اسم در اين‌جا حقيقت آن ، يعنى ذات لحاظ شده با يك وصف نيست ، زيرا در اين صورت ، توقيفى بودن اسم‌هاى خداوند ، معناى روشنى نخواهد داشت ؛ بلكه مقصود ، اسم لفظى است كه در واقع اسمِ اسم است . بنابراين مراد از توقيفى بودن آن ، يا متوقف بودنش برجواز شرعى كلى است و يا

--> ( 1 ) . حمد ، آيهء 5 ( 2 ) . بقره ، آيهء 245 ( 3 ) . انعام ، آيهء 102 ( 4 ) . حشر ، آيهء 22 ( 5 ) . نمل ، آيهء 62