سه : شأن در عالم برزخ . چهار : شأن حضور در محشر با ابدان . اينك كدام دليل وجود دارد كه شأن برزخى بايد در پيكر جديد باشد ؟ بحث در شأن نيست ، بحث در چگونگى آن شأن است . و اين چگونگى و خلقت يك پيكر جديد ، بدون دليل و ادعاى محض و باصطلاح تحكّم است نه يك سخن علمى . حتى بحث در صدق تناسخ و عدم صدق آن ، نيست . و نيز بحث در قوّه و فعل هم نيست ، اصل ادّعا نيازمند دليل است . چگونه ممكن است يك اصل را تاسيس كنيم و در رديف اصول اعتقادى و هستى شناسى و روح شناسى ، قرار دهيم در حالى كه هيچ دليلى بر اين تاسيس نداريم . درست است : مطابق تخيلات ملاصدرا ، همه چيز برزخ ، محشر ، معاد ، بهشت و دوزخ ، مثالى و خيالى هستند . اما مرحوم طباطبائى كه بخش معاد اسفار او را هرگز تدريس نكرد ، . . .