متن سخن علامه طباطبائى ( ره ) : الاشعار من أحسن الدليل على ان الخلقة غير منقطعة من حيث أولها كما أنها كذلك من حيث آخرها . ترجم اشعار : هميشه سيّد من ( خدا ) به ستايش معروف است * * و هميشه سيد من ( خدا ) با جود و سخاوت موصوف است . و او بود آن گاه كه نورى وجود نداشت تا از آن روشنائى گرفته شود * * و نه تاريكى اى بود كه آفاق را بگيرد . پس پروردگار ما غير از هم مخلوقات است * * و غير از هر چيزى است كه در اوهام موصوف شود . و هر كس او را بر اساس تشبيه متمثّل بداند * * او اهل حصر مىشود كه عاجز و در تنگناى فكرى است . وجه قدرتش در لنگى ( گرفتارى ) ها ، بر مى اندازد * * موجى را كه به نشاط روح عارض شده و شخص را « گرفته حال » كرده است . پس ترك كن اهل جدل را كه مى خواهد در دين عميق گرائى كند * * در وجود او رأى با شك مباشر شده و دچار آفت است . و همراه باش با اهل اعتماد كه اعتمادش بر محبت سيّدش ( خدا ) است ، * * و ( دليل هدايت ) در آسمان نيز بهتر از زمين ، شناخته شده است . توضيح : 1 - اهل حصر : يعنى او خدا را در ذهن خود محصور و محدود ، كرده است . 2 - لغت : معارج : جمع « مَعْرَج » به معنى گرفتارى . مى فرمايد : موج قدرت او موج گرفتارى روح را از بين مى برد . مراد ارائ نمونه اى از ظريف ترين و لطيف ترين نقش قدرت خداوند است .