دو آيه ، ابراهيم ( ع ) و اسماعيل ( ع ) دعا مى كنند كه خداوند خودشان را دو مسلمان قرار دهد . و گروهى از اولادشان را نيز . نه هم اولادشان را . و به دليل همين آيه ها و ديگر دليل ها ما معتقد هستيم كه هميشه در ميان قريش و اولاد اسماعيل ، سلسله اى موحّد بودند و هرگز به هيچوجه بت را پرستش نكرده اند كه پدر و اجداد رسول اكرم ( ص ) و على ( ع ) هستند تا برسد به حضرت اسماعيل . 3 - آيه 40 سوره ابراهيم : « رَبِّ اجْعَلْنِي مُقِيمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ » . در اين آيه نيز براى گروهى از اولادش دعا مىكند . 4 - آيه 35 سوره ابراهيم : « وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً وَ اجْنُبْنِي وَ بَنِيَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ » . ظاهر اين آيه دلالت دارد كه حضرت ابراهيم براى هم اولادش دعا كرده است . اما قاعده اين است كه هميشه « عام » به وسيله « خاص » تخصيص مى خورد و « مطلق » به وسيله « مقيّد » ، تقييد مىشود . يعنى همين آيه نيز همان يك گروه و آن سلسله را در نظر دارد . بنابراين ، آيه ها نصّ هستند كه حضرت ابراهيم در دعايش از خداوند خواسته است كه بخشى و سلسله اى از اولادش مومن و موحد باشند و مسلّم است كه دعاى او مستجاب است . پس پدر و اجداد رسول اكرم و على ( ع ) مومن و موحد بوده اند . و شگفت از برخى كج انديشان است كه در اثر قدرت اموى اين موضوع مسلّم را به زير سؤال مى برند . اشكال : آيه 86 سوره شعرا مى گويد كه حضرت ابراهيم دربار عمويش كه پدر خوانده اش بود ، نيز دعا كرده است ( وَ اغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كانَ مِنَ الضَّالِّينَ ) و اين دعايش مستجاب نشد . اين واقعيت ، دلالت دارد كه ممكن است دعايش دربار آن سلسله از اولادش نيز مستجاب نشده باشد .