السيد الطباطبائي

11

نقدهاى علامه طباطبائى بر علامه مجلسى ( حواشى بر بحار الانوار ) ( فارسى )

مقدمه دو انديش بزرگ و دو انديشمند بزرگ در مسائلى با همديگر تلاقى كرده اند ، تلاقى گزينشى كه تنها ملاقات هاى متعارض و در مواردى متناقض ، با هم داشته اند ؛ همه چيز در ميان شان به بحث نيامده ، تنها نكات مهم و دقيق و مسائل اساسى ( كه حتى مى توان گفت سرنوشت علوم ما را تعيين مى كنند ) چالش ميان اين دو بزرگوار ، بوده است . دريغ اسف بار است اگر نكوشيم هر چه بيش تر از اين برخورد دو انديشه بزرگ بهره مند شويم . نحن معاشرالطّلبه ، به خوبى مى دانيم كه بهره جوئى از اين گونه مباحثات طلبگى تكليف ما است و پيش از آن ، فطرت دانشجوئى و دانش طلبى ايجاب مىكند كه در حضور دانشمندان و انديشمندان باشيم . و گرنه ، با تكرار مكررات در سطوح پائين و راضى شدن به مطالب پيش پا افتاده ، آن هم در جهان امروزى ، غير از اتلاف عمر ، چيزى نيست . خواستم در اين عرصه ، راهى براى طلاب جوان باز كرده باشم ، راهى كه گوئى تا كنون با يك تابلوى عبور ممنوع ، به طور اعلام نشده مسدود شده است و سال هاست از اين گنجينه كه به دست دو متفكر بزرگ فراهم شده ، چنان كه بايد استفاده نشده است . اين واقعيت را نمى توان انكار كرد كه « شخصيت زدگى » يكى از آسيب هاى فكرى ما است و گاهى به حدّ هراس از شخصيت بزرگان نيز مى رسد . در حالى كه خود بزرگان آثارشان را براى همين هراسمندان نوشته اند ، نه براى فرشتگان .