متفاوت آمده و در آنها تحدّى به همهء قرآن ، به ده سوره ، و نيز به يك سوره صورت پذيرفته است ، كه علّامهء طباطبائى - طاب ثراه - در همين كتاب ، با تحليلى علمى و منطقى به بحث دربارهء آن پرداخته و با در نظر گرفتن همهء جوانب ، نتيجه‌اى دقيق و روشن بدست داده است . كوتاه سخن اينكه بنا به گفتهء ايشان « آنچه در تحدّىها از خصم خواسته شده اين است كه كلامى همانند قرآن - با تمامى ويژگيهاى موجود در آن - بياورد ؛ يعنى كلامى كه صفات برجستهء معنوى قرآن را به انضمام فصاحت و بلاغت لفظى آن دارا باشد » . « 23 » سخن گفتن از انواع تحدّىها با استناد به آيات بيّنات ، خود بحثى است گسترده كه حضرت علّامه در بخشى از كتاب حاضر به تفصيل آنها را بيان كرده است . به‌طور كلّى ، استاد در خصوص اعجاز قرآن ، بيانى مختصر ، ليكن جامع و روشن ارائه داده‌اند كه ذكر آن در پايان اين مقوله خالى از لطف نيست ، هرچند بحث تكميلى مستند آن در اين كتاب آمده است . وى با توجّه به بعد لفظى و جهات معنوى اعجاز فرمايد : « كسانى كه آشنايى به زبان عربى دارند ، و در نظم و نثر اين زبان تتبّعى كرده‌اند ، هرگز نمىتوانند ترديد كنند كه لهجهء قرآن ، لهجهء شيوا و شيرينى است كه درك انسان را از زيبايى خود مبهوت ، و زبان را از وصف آن الكن و زبون مىسازد . نه شعر است و نه نثر ، بلكه اسلوبى است وراى هر دو ، كه جذبه و كششى ما فوق شعر و سلاست و روانى ما فوق نثر را دارد . آيه‌اى از قرآن يا جمله‌اى از آن در

--> 2 - يونس ( 10 ) / 37 - 38 ؛ 3 - هود ( 11 ) / 13 ؛ 4 - اسراء ( 17 ) / 88 ؛ 5 - طور ( 52 ) / 33 - 34 ] ( 23 ) . اعجاز قرآن ، اواخر بخش « تحدّى قرآن به همهء معارف گرانقدر آن » .