إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشاءُ وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ ( آيهء 22 از سوره 35 فاطر ) « 1 » قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَما يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحابِ الْقُبُورِ ( آيهء 13 از سوره 60 ممتحنه ) « 2 » أَ فَمَنْ يَعْلَمُ أَنَّما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ كَمَنْ هُوَ أَعْمى ( آيهء 19 از سوره 13 رعد ) « 3 » در اين آيات نيز خداوند افرادى را كه نور باطن خود را تاريك و راه آخرت را به خود بسته‌اند ؛ چون كسانى مىداند كه مرده و در ميان قبور زندگى دارند يا آنكه نابينا هستند ؛ اين آيات راجع باختفاء نور قلب است نه عدم متابعت از قوّهء تعقّليّه و فكريّه . و امّا روايات در اين باب از حدّ احصاء خارج است و ما براى نمونه چند روايت مىآوريم : در كافى از علىّ بن ابراهيم از پدرش از ابن فضّال از پدرش از ابو جميله از محمّد حلبى از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء گفتار خداوند عز و جل : فطرة الله الّتى فطر النّاس عليها روايت شده است كه آن حضرت فرمود : مراد از فطرت ، توحيد است ؛ فطرهم على التّوحيد . « 4 » و نيز در كافى از علىّ بن ابراهيم از محمّد بن عيسى بن عبيد از يونس از جميل روايت شده است كه گفت : سألت أبا عبد الله عليه السّلام عن قوله عزّ و جلّ : هو الّذى أنزل السّكينة فى قلوب المؤمنين ؛ قال : هو الايمان . قال : و أيّدهم بروح منه ؛ قال : هو الإيمان و عن قوله : و ألزمهم كلمة التّقوى ؟ قال : هو الإيمان . « 5 » و نيز در كافى از علىّ بن ابراهيم از محمّد بن عيسى از يونس از عبد الله بن مسكان از حضرت صادق عليه السّلام درباره گفتار خداوند تعالى : حنيفا مسلما وارد شده

--> ( 1 ) ترجمه : بدرستى كه خداوند مىشنواياند كسى را كه بخواهد و تو شنواينده نيستى كسانى را كه در قبرها هستند . ( 2 ) ترجمه : بدرستى كه آنان از آخرت نااميدند همچنان‌كه كافران كه مصاحبان قبرها هستند نااميدند . ( 3 ) ترجمه : آيا كسى كه مىداند آنچه را كه بسوى تو از جانب پروردگارت نازل شده است حقّ است مانند كسى است كه نابيناست ؟ . ( 4 ) اصول كافى طبع حروفى ج 2 ص 13 . ( 5 ) همين مدرك ص 15 ترجمه : جميل بن درّاج مىگويد : من از حضرت صادق عليه السّلام از معناى سكينه در آيه سؤال كردم فرمودند : مراد ايمان است ؛ و از روح سؤال كردم كه در اين آيه است فرمودند : مراد ايمان است . و از كلمهء تقوى وارد در آيهء سؤال كردم ؛ فرمودند : مراد ايمان است .