السيد الطباطبائي
42
قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )
نزديك كردن معارف نامبرده بافهام زده شدهاند خداى متعال در كلام خود مىفرمايد : « وَ لَقَدْ صَرَّفْنا لِلنَّاسِ فِي هذَا الْقُرْآنِ مِنْ كُلِّ مَثَلٍ فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً » سوره اسرى آيه 89 ( ترجمه : و سوگند مىخورم ما درين قرآن براى مردم از هر گونه مثلى گردانديم ولى بيشتر مردم امتناع ورزيدند جز اينكه نپذيرند و كفران كنند ) . و باز مىفرمايد : « وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ » سوره عنكبوت آيه 43 ( ترجمه : و آنست مثلها براى مردم مىزنيم ولى آنها را تعقل نمىكند مگر كسانى كه داراى علمند ) و قرآن مجيد امثال بسيار ذكر مىكند ولى آيات بالا و آنچه درين مضمون است مطلق مىباشند و در نتيجه بايد گفت همه بيانات قرآنى نسبت بمعارف عاليه كه مقاصد حقيقى قرآنند امثال مىباشند . ز - قرآن مجيد محكم و متشابه دارد خداى متعال در كلام خود مىفرمايد : « كِتابٌ أُحْكِمَتْ آياتُهُ » سوره هود آيه 1 ( ترجمه : قرآن كتابيست كه آياتش محكم قرار داده شدهاند و باز مىفرمايد : « اللَّهُ نَزَّلَ