السيد الطباطبائي
114
قرآن در اسلام ( طبع قديم ) ( فارسى )
و حضرت محمد ( ص ) جدا بود ، نه با روان پاك كليم يا محمد ( ص ) . و همين قرآن كه در اين آيه نازل كردن قرآن را بر قلب پيغمبر اكرم ( ص ) بجبريل نسبت مىدهد در آيه ديگر بروح امين نسبت مىدهد « نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى قَلْبِكَ » سوره شعرا آيه 194 ( ترجمه : قرآن را روح امين بقلب تو نازل كرده است ) و از اين توافق دو آيه معلوم مىشود كه مراد از روح امين همان جبريل مىباشد . خداى متعال در جاى ديگر از كلام خود در وصف اين نازلكنندهء وحى مىفرمايد : « إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ مُطاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ وَ ما صاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ وَ لَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ » سوره تكوير آيه 23 ( ترجمه : به - درستى قرآن سخنى است : كه سفير محترم - جبريل - آورده رسول محترمى كه پيش صاحب عرش - خدا - داراى نيرو است و منزلت دارد و آنجا مطاع است - پيش ملائكه - و امين است و يار شما - پيغمبر اكرم - ديوانه و جن زده نيست و سوگند مىخورم كه آورنده وحى را درحالىكه در افقى آشكار بود ديد ) آيات دلالت دارند كه جبريل از