مقربان نزديك خدا و داراى نيروى عظيم و منزلت و فرمانروا و امين مىباشد . و در جاى ديگر در وصف همين مقربين عرش كه ملائكه كرامند مىفرمايد : « الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ وَ مَنْ حَوْلَهُ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا » سورهء مؤمن آيه 7 ( ترجمه : كسانى كه عرش خداى تو را حمل مىكنند و آنان كه در اطراف عرش مىباشند به خداى خود همراه حمد تسبيح مىگويند و به او ايمان مىآورند و براى كسانى كه ايمان آوردند طلب مغفرت مىكنند ) دلالت آيه به اينكه ملائكه مقربين موجودات مستقل و داراى شعور و اراده مىباشند روشن است زيرا اوصافى كه براى آنان ذكر شده مانند ايمان به خدا و طلب مغفرت براى ديگران جز با وجود مستقل و شعور و اراده سازگار نيست . و باز درباره همين ملائكه مقربين مىفرمايد : « لَنْ يَسْتَنْكِفَ الْمَسِيحُ أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ وَ لَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ وَ مَنْ يَسْتَنْكِفْ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعاً - تا آنجا كه مىفرمايد - وَ أَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا وَ اسْتَكْبَرُوا