البته اين توجيه از آن كسانى است كه براى جهان هستى خدائى اثبات مىكنند و از روى انصاف براى نظام دينى اسلام ارزشى قائلند اما كسانى كه آفريدگارى براى جهان معتقد نيستند سازمان نبوت و وحى و تكاليف آسمانى و ثواب و عقاب و بهشت و دوزخ را سياست دينى و در حقيقت از باب دروغ مصلحت‌آميز ميدانند . مىگويند پيغمبران مردان اصلاح طلبى بودند و مقرراتى براى اصلاح جامعه بشرى در شكل دين آوردند و چون مردم اعصار گذشته تاريك و غرق جهالت و خرافه‌پرست بودند پيغمبران نظم دينى را در سايه يك سلسله اعتقادات خرافى از مبدأ و معاد نگهداشتند . ج - قرآن مجيد در اين باره چه مىگويد ؟ كسانى كه دستگاه وحى و نبوت را با بيان گذشته اولى توجيه مىكنند دانشمندانى هستند كه بواسطه اشتغال و انس بعلوم مادى و طبيعى همه چيز جهان هستى را در انحصار قوانين طبيعت ميدانند و آخرين ريشه حوادث را نيز همان طبيعت فرض مىنمايند و از اين روى قهرا اديان