او همنام جدّه‌اش فاطمهء زهرا سلام الله عليها بود ، « فاطمه » دختر حسين بن احمد ، ملقّب به « داعى صغير » ، يكى از نواده‌هاى « الناصر للحق » « 1 » مىباشد . وى از زنان دانشمند و از مفاخر دودمان علوى است ، بانويى عالمه و داراى صفات فاضله‌اى كه همه با ديدهء احترام به دو مىنگريستند . در عظمت اين بانوى با تقوى همين بس كه مادر شريف رضى مردى از تبار امام موسى كاظم عليه السّلام ، سر آمد شاعران عرب و فقهاى عراق و نقيب پرآوازه و برگزيدهء عصر بوده است . مقام علمى و تربيتى او شيخ مفيد سرآمد فقهاى شيعه و از بزرگان علماى اماميّه كتاب « احكام النسا » را به خاطر مادر سيد رضى تأليف كرده است . « 2 » ابن ابى الحديد در مقدمه شرح نهج البلاغه از دانشمند بزرگ و فقيه مشهور شيعه « سيد فخّار موسوى حلّى » نقل مىكند كه شبى شيخ مفيد در خواب ديد حضرت فاطمه عليها السلام دختر گرامى پيامبر گرانقدر اسلام دست امام حسن و امام حسين عليهما السلام را كه كودكانى خردسال بودند گرفته و به نزد وى مىآيد ، و پس از سلام به شيخ فرمود : « يا شيخ علّمهما الفقه » ( اى استاد به اين دو فرزندم علم دين بياموز ) ، شيخ مفيد از اين خواب در شگفت شد تا صبح كه طبق معمول در مسجد « براثا » واقع در محلّهء كرخ « 3 » بغداد براى تدريس آماده

--> ( 1 ) نهج البلاغه و گرد آورندهء آن صفحه 22 ( 2 ) مستدرك الوسائل ج 3 ص 516 - مجموعه مقالات صفحه 23 ( 3 ) كه در قرن چهارم ساخته شد و در قرن ششم اثرى از آن نماند .