على دوانى
5
سيد رضى مؤلف نهج البلاغه ( فارسى )
خاندان سيّد رضى خاندان سيد رضى يكى از خاندانهاى بزرگ علمى و دينى و پارساى شيعه اماميه وابسته به دودمان پاك پيغمبر و سلاله امير المؤمنين و فاطمه زهرا بانوى بانوان جهان صلوات اللّه عليهم أجمعين است . در خانواده او مردان و زنان دانشمند و بزرگوار بلند آوازه زياد بودهاند . با اين كه او در نيمه دوم قرن چهارم هجرى مىزيسته مع الوصف از جانب پدر با پنج واسطه به حضرت موسى بن جعفر امام هفتم عليهما السلام نسبت مىرساند . بدين گونه : « محمد بن حسين بن موسى بن محمد بن موسى بن ابراهيم مجاب فرزند بزرگوار امام موسى كاظم عليه السلام . او از جانب مادر نيز علوى است و مانند پدر به حضرت امام حسين ( ع ) منتهى مىگردد . در حقيقت او از طرف پدر و مادر « حسينى » است . مادر وى فاطمه نوادهء ناصر كبير است كه با چهار واسطه به حضرت امام زين العابدين عليه السلام نسبت مىرساند . در بارهء نسب ناصر كبير نظرها و روايات مختلف است . سيد مرتضى برادر بزرگ سيد رضى كه خواهيم شناخت در مقدمهء كتاب « ناصريات » كه شرح كتاب صد مسئله جدش ناصر كبير است ، مىنويسد : « او جد مادرى من است . مادرم فاطمه دختر ابو محمد حسين بن احمد بن حسن بن على بن حسن بن على بن عمر بن على بن الحسين بن على بن ابي طالب عليه السلام است » بنا بر اين ما نظر سيد مرتضى را مقدم بر ساير نظرها و نقلها مىدانيم . در بارهء نسب پدرى وى هم گاهى در كتب تراجم كم و زيادى ديده مىشود كه بايد در آينده متوجه آن بود . به طور خلاصه نياكان سيد رضى يا به تعبير نويسندگان عرب زبان و مورخان « شريف رضى » از جانب پدر و مادر همانست كه گفته شد . به توضيح يكى از نويسندگان معاصر هم توجه كنيد كه در سال 1318 شمسى در اين باره تحقيق نموده و مىنويسد : « بيشتر ارباب تراجم كه كتابهاى ايشان در دسترس نگارنده است ، نسب شريف رضى را چنان كه نام برده شد ضبط كردهاند ، مگر قاضى نور الله شوشترى در « مجالس المؤمنين » و شيخ يوسف بحرانى در لؤلؤة البحرين و مقدس كاظمى در « مشتركات » رجال كه محمد بن موسى را از ميان سلسله بيرون بردهاند ، و دور نيست كه سهو قلم خود مؤلفين باشد . نه اين كه بازرسى كامل نموده و دانسته آن را