ميان صحراى وسيع خشك و رمل ، آب مىآورد ؟ مهار [ مركب‌ها ] را به طرف شنزارى غير قابل رفتن ، برگرداند [ سنگ ] سفيدى كه مانند نقرهء زراندود ، برق مىزد ، پديدار شد فرمود : آن را برگردانيد ، اگر اين كار كنيد سيراب شده و اگر نه سيراب نخواهيد شد [ همه ] در كندن آن ، هم دست شدند سنگ ، مانند چارپاى چموشى كه سوارشدن برآن ممكن نباشد ، مقاومت مىكرد تا وقتى ، آن‌ها را خسته كرد هماوردى آمد كه هرگاه به ميدان‌هاى مبارزه وارد مىشد ، پيروز مىگشت پس آن [ سنگ در دست او ] به مانند گويى در دست جوان نيرومند ، با ساعدى درشت بود كه آن را در ميدان بازى پرتاپ كند پس از زير آن ، با آبى پيوسته [ و ] گوارا كه بر گواراترين و لذيذترين آب‌ها زيادتى داشت ، آن [ جمعيت ] را سيراب كرد تا چون همه نوشيدند . سنگ را به جاى خود باز گرداند و رفت كه خيال مىكردى ، كسى به محلّ آن سنگ نزديك نشده است اين فرزند فاطمه است . جانشين پيامبر و هر كس در فضيلت و كارهاى شگرف او سخن گويد ، تكذيب نمىشود . « 1 »

--> ( 1 ) . وَلَقَدْ سَرى فيما يَسِيرُ بِلَيلةٍ * بعد العشاءِ مغامرا في مَوكبِ حتّى أتى مُتبتّلا فِي قائِم * ألقى قواعِدَهُ بقاع مُجدبِ فَدنا فَصاحَ بِهِ فأَشرَفَ ماثلًا * كالنَّسرِ فَوقَ شَظِيَّةٍ مِنْ مرقبِ هَل قُربَ قائِمكَ الّذي بَوّأتهُ * ماء يُصابُ فَقال : ما مِنْ مَشربِ إلّا بِغاية فَرسَخِين وَمَن لَنا * بِالماءِ بين نقاوقيّ سَبْسَبِ فَثَنى الأعِنَة نَحْوَ وَعثٍ فاجتلى * بَيضاءَ تَبْرق كاللُجينِ المذهبِ قال : إقلبوها إنَّكُم إن تفعلوا * تُروَوا ولا تُروَون إن لَم تُقلبِ فاعصُو صَبوا في قَلعِها فَتَمَنْعَتْ * مِنهُم تَمنُّعَ صَعْبَةٍ لَمْ تُركبِ حَتّى إذا أَعيتْهُمْ أَهوى لَها * كُفوٌ مَتى تَرِد المُغالِبُ تُغلَبِ فَكأنَّها كُرة بِكَفِ حزوّر * عبل الذّراع دَحابها في مَلْعَبِ فَسَقاهُمْ مِنْ تَحتِها مُتَسَلسِلًا * عَذِباً يَزيدُ عَلَى الّالذِّ الأعذبِ حَتّى إذا شَرِبُوا جَمِيعاً رَدَّها * وَمَضى فَخِلتَ مَكانَها لَم يُقْرَبِ ذاكَ ابنُ فاطمةَ الوَصِيّ وَمَن يَقُلْ * فِي فَضْلِهِ وَفِعالِه لا يُكذبِ