عبد الرزاق كاشانى قائل به وحدت وجوداند و مىگويند : هر موجودى ، همان خداى متعال است از اين ياوه‌گويىها به خدا پناه مىبريم ! 6 - روايت ديگرى را نيز از « حديقة الشيعه » آورده و گفته است : سيّد مرتضى ، از شيخ مفيد ، از احمد بن محمد بن حسن بن وليد ، از پدرش ، از سعد بن عبد اللّه ، از محمد بن عبد الجبّار ، از امام عسكرى عليه السّلام روايت كرده كه حضرت در گفت‌وگو با ابو هاشم جعفرى فرمود : « يا ابا هاشم سيأتى على الناس زمان وجوههم ضاحكة مستبشرة و قلوبهم مظلمة منكدرة ، السنّة فيهم بدعة و البدعة فيهم سنّة ، المؤمن بينهم محقّر و الفاسق بينهم موقّر ، امراؤهم جاهلون جائرون و علماؤهم فى ابواب الظلمة سائرون ، اغنيائهم يسرقون زاد الفقراء و اصاغرهم يتقدمّون على الكبراء ، كل جاهل عندهم خبير و كل محيل عندهم فقير ، لا يميزون بين المخلص و المرتاب و لا يعرفون الضأن من الذئاب ، علماؤهم شرار خلق اللّه على وجه الارض لانّهم يميلون الى الفلسفة و التصوّف و ايم اللّه انّهم من اهل العدول و التحرّف ، يبالغون فى حبّ مخالفينا و يضلّون شيعتنا و موالينا و ان نالوا منصبا لم يشبعوا من الرشاء و ان خذلوا عبدوا اللّه على الريا ، لانّهم قطاع طريق المؤمنين و الدعاة الى نحلة الملحدين ، فمن ادركهم فليحذرهم و ليصن دينه و ايمانه ؛ اى ابو هاشم ! روزگارى بر مردم خواهد آمد كه چهره‌هايى شاد و خندان ولى دل‌هايى تيره و تاريك دارند ، سنّت پيامبر ميان آن‌ها بدعت تلقّى مىشود و بدعت ، از ديدگاه آنان سنّت به‌شمار مىآيد اهل ايمان ، نزد آنان حقير ، ولى فاسقان ارزش و اعتبار دارند ، فرمانروايانشان نابخرد و ستم پيشه‌اند و علما و دانشمندانشان به دربار ستمگران آمد و شد دارند ، ثروتمندان‌شان زاد و توشه مستمندان را به سرقت مىبرند و كوچك‌ترها بر بزرگ‌ترها پيشى مىگيرند ، از نظر آن‌ها هرفرد نابخردى ، شخصيتى آگاه به‌شمار مىآيد و هرانسان هوشمندى ، از ديدگاه‌شان آزمند و فقير است . ميان افراد بااخلاص و اهل ترديد تمايزى قائل نيستند و گوسفند را از گرگ باز نمىشناسند ، علماى آنان تبهكارترين آفريدگان الهى در زمين‌اند ، زيرا به فلسفه و تصوّف تمايل دارند ، به خدا سوگند : آن‌ها از دين برگشته و راه انحراف در پيش گرفته‌اند ، با مخالفان ما فوق العاده سر دوستى و محبّت دارند و درپى گمراه ساختن پيروان و هواداران ما برمىآيند . هرگاه به پست و مقامى دست يابند از رشوه‌خوارى سير نمىشوند و آن‌گاه كه به خوارى و ذلّت افتند ، رياكارانه خدا را پرستش مىكنند چرا كه آنان راهزنان مسير