ديگرى به گناه خود اقرار نمايند و آن را برايشان ببخشايد » . 8 - هم‌چنين از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « و اللّه ما خرج عبد من ذنب باصرار و ما خرج عبد من ذنب الّا باقرار ؛ « 1 » به خدا سوگند ! كسى كه اصرار بر گناه داشته باشد از گناه پاك نمىشود و آن‌كس كه اقرار به گناه نكند ، از گناه پيراسته نمىشود » . 9 - نيز از آن بزرگوار نقل كرده كه در تفسير آيهء شريفهء تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً فرمود « يتوب العبد من الذنب ثم لا يعود فيه قلت : و ايّنا لا يعود ؟ قال ان اللّه يحب من عباده المفتّن التواب ؛ « 2 » يعنى ، بنده از گناه توبه كند و ديگر بار مرتكب گناه نشود . عرض كردم : كدام يك از ما ديگر بار مرتكب نمىشود ؟ فرمود : خداوند بندهء گرفتار آمده در فتنهء گناه و بسيار توبه كننده‌اش را دوست دارد . » 10 - هم‌چنين از آن حضرت روايت كرده كه فرمود : « ان اللّه يحب العبد المفتّن التواب و من لا يكون ذلك منه كان افضل ؛ « 3 » خداوند بندهء گرفتار آمده در فتنهء گناه و بسيار توبه‌كننده‌اش را دوست دارد و اگر كسى داراى اين صفت باشد برتر است » . 11 - از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « التائب من الذنب كمن لا ذنب له و المقيم على الذنب و هو مستغفر منه كالمستهزء بربّه ؛ « 4 » آن‌كس كه از گناه توبه مىكند به فرد بىگناه مىماند و آن‌كس كه همواره مرتكب گناه شود و از آن استغفار كند ، گويى پروردگارش را به تمسخر گرفته است . » 12 - از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « العبد المؤمن اذا أذنب ذنبا اجله اللّه تعالى سبع ساعات فان استغفر لم يكتب عليه شىء و ان مضت الساعات و لم يستغفر كتبت سيئة ؛ « 5 » هرگاه بندهء مؤمنى مرتكب گناهى شود خداوند او را هفت ساعت مهلت مىدهد اگر توبه و استغفار كرد بر او چيزى نمىنويسد و اگر اين زمان سپرى شد و استغفار نكرد ، گناهش نوشته مىشود . » آن‌گونه كه در نظر اهل دقت و صاحبان خرد روشن است ، روايات و دلايلى كه در اين

--> ( 1 ) . كافى ، ج 2 ، ص 427 - 432 . ( 2 ) . همان ، ص 427 - 432 . ( 3 ) . همان ، ج 2 ص 435 - 437 . ( 4 ) . همان ، ج 2 ص 435 - 437 . ( 5 ) . همان ، ج 2 ص 435 - 437 .