نيك همت گماريد الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلاتِهِمْ دائِمُونَ « 1 » . . . وَ الَّذِينَ هُمْ عَلى صَلَواتِهِمْ يُحافِظُونَ ؛ « 2 » آنان‌كه همواره نماز به پا مىدارند و آن‌ها كه بر نمازهايشان مواظبت مىنمايند وَ اعْبُدْ رَبَّكَ حَتَّى يَأْتِيَكَ الْيَقِينُ ؛ « 3 » خداى خويش را تا دم مرگ ، پرستش نما زيرا پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله حتى در بيمارى كه به رحلتش انجاميد همواره خدا را عبادت و پرستش مىنمود و آيات فراوانى از قرآن در اين زمينه از جنبهء عموم و اطلاق بر اين معنا دلالت دارند و در آيهء اخير به صراحت پايان تكليف را بر مرگ ، معلّق ساخته و در مخالفت با اين موضوع نيز دليلى ثابت نشده است . 4 - روايات فراوان و متواترى از معصومين عليهم السّلام رسيده كه بر وجوب تمسّك به دين و استمرار آن تا لحظهء مرگ ، دلالت دارد و حلال محمد تا قيامت حلال و حرام او تا روز قيامت حرام است . « 4 » روايات و احاديث ياد شده با وجود كثرت‌شان عموما و خصوصا بر اين معنا تصريح دارند و اهل دقّت هيچ‌گونه ترديدى در آن‌ها نمىيابند . 5 - شيعيان بلكه تمام مسلمانان ، بر پاىبندى به دين ، اتفاق نظر و اجماع دارند و داخل بودن معصومين عليهم السّلام در اين اجماع به خوبى روشن است همان‌گونه كه از مذهب آن‌ها و تواتر احاديث و رواياتشان به خوبى قابل درك است . 6 - ضرورت مذهب ، بلكه ضرورت دين حاكى از همين معناست . بنابراين ، تمسّك و پاىبندى به واجبات از روشن‌ترين و بديهىترين ضروريات دين است و هيچ مسلمان و غير مسلمانى ترديدى به خود راه نمىدهد كه اين موضوع از دستورات مكتب رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله است . 7 - اين عبادات و تكاليف گاهى با قطع و يقين ثابت مىشوند كه در اين صورت جز با يقين ديگر ، نمىتوان از آن‌ها دست برداشت چنان‌كه به طرق متعددى از آن بزرگواران رسيده است كه فرموده‌اند : « لا تنقض اليقين بالشك ابدا ؛ هيچ‌گاه يقين خود را با ترديد برهم مزن » « بل انقضه بيقين آخر ؛ بلكه با يقين ديگر اين كار را انجام ده » چه اين‌كه در تهذيب « 5 » و

--> ( 1 ) . معارج ، آيهء 22 . ( 2 ) . مؤمنون ، آيهء 2 . ( 3 ) . حجر ، آيهء 99 . ( 4 ) . كافى ج 1 ، ص 85 . ( 5 ) . همان ، ج 1 ، ص 8 .