فرمود چه در نظر دارند مردمى كه در ميان خانه كعبه هم قسم شدند كه اگر خدا محمد را بميراند يا بكشد امر خلافت و رياست را باهل بيت او باز نگردانند و آن‌ها نزد رسول خدا ( ص ) آمدند و سوگند ياد كردند كه نه چنين چيزى گفتند و نه خواستند و نه قصد سوئى برسول خدا ( ص ) داشتند و خدا اين آيه را در باره آنها فرو فرستاد ( 74 - التوبه ) سوگند ميخورند به خدا كه نگفتند و هر آينه كه كلمه كفر را گفتند و كافر شدند پس از اسلام خود و قصد آن را كردند كه بدان نرسيدند ( يعنى كشتن رسول خدا - ص ) و در دل بدى ندارند از رسول خدا ( ص ) جز اينكه خدا و رسولش آنها را توانگر و ثروتمند كرده‌اند از فضل خود و اگر توبه كنند براى آنها بهتر است و اگر پشت به حق دهند خدا آن‌ها را عذاب دردناكى كند در دنيا و آخرت و براى آن‌ها در زمين دوست و ياورى نباشد . 179 - ( 1 ) مردى از امام صادق ( ع ) كه فرمود كاش ما هم كاروانى بوديم بمانند آل يعقوب تا خدا ميان ما و خلق خود حكم ميكرد و قضاوت مىنمود . شرح - از مجلسى ره - كاش براى ما كاروانى بود حذف و ايصال دارد و مقصود اينست كه كاش ما هم بكاروانى بر ميخورديم كه ما را با خود ميبرد يا مقصود اينست كه كاش ما خود در بلاد سير مىكرديم و آواره بسر مىبرديم چنانچه يوسف آواره شد و شهر به شهر مىگرديد تا خدا در باره او قضاوت كرد . و ممكنست مقصود او آرزو كردن حال امام قائم ( ع ) باشد كه در زمين گردش مىكند بىاينكه مردم او را بشناسند و بمقام او پى ببرند و در اين باره بيوسف ( ع ) مانند است . 180 - ( 2 ) از اسماعيل بن محمد از امام صادق ( ع ) كه براستى خدا عز و جل ميفرمايد : من هر سخن درست و حكيمانه را پذيرا نشوم همانا هواى دل و همت را مىپذيرم اگر هواى دل و همتش در رضاى من باشد همت او را در تقديس و تسبيح مقرر ميسازم . شرح - از مجلسى ره - « قوله تعالى انما اتقبل هواه و همه » يعنى آنچه را دوست دارد و نسبت بدان تصميم دارد از نيات حسنه و حاصل اينست كه خدا تعالى زبان بين نيست و بهر چه گويند و كنند نيت و دل را به حساب مىآورد و اگر با نيت خوب و عقيده درست و كامل باشد ثواب تقديس و تسبيح براى آن نويسد گر چه آن را به زبان نياورد .