( تفسير يك آيه از امام صادق ) 181 - ( 1 ) از طيار از امام صادق ( ع ) در تفسير قول خدا عز و جل ( 53 - فصلت ) محققا بنمائيم به آنها نشانه‌هاى خود را در آفاق و انفس تا حق بر ايشان آشكار گردد - فرمود . به زمين فرو شدن و مسخ شدن و پرتاب‌شدنست گويد : گفتم تا براى آن‌ها آشكار شود ؟ فرمود آن را واگذار مقصود از آن ظهور امام قائم ( ع ) است . شرح - از مجلسى ره - « قوله خسف و مسخ و قذف » آشكار مىشود از اين حديث كه مقصود از آيات و نشانه‌هائى كه در نفوس آن‌ها نموده شود آنها است كه بمخالفان رسد هنگام ظهور امام قائم ( ع ) از عذاب بوسيله فرو شدن در زمين و مسخ شدن و پرتاب شدن سنگها و ديگر چيزها از آسمان بر ايشان تا براى مردم حق بودن آن حضرت روشن شود و ممكنست كه مقصود از قذف آياتى باشد كه در آفاق عيان گردد و اولى روشن‌تر است و بنا بر اين آيات آفاقيه آنچه است كه هنگام ظهورش در آسمان پديدار گردد از نداء دعوت و نزول عيسى و ظهور فرشته‌ها و ديگر چيزها . ( بيان فضيلتى از على ( ع ) ) 182 - ( 2 ) از امام صادق ( ع ) كه رسول خدا ( ص ) فرمود طاعت على ( ع ) زبونيست و نافرمانى او كفر به خدا است عرض شد يا رسول اللَّه چگونه طاعت على زبونيست و نافرمانيش كفر به خدا است در پاسخ فرمود : زيرا على ( ع ) شما را به راه حق واميدارد اگر از او فرمان بريد بايد زبونى را به خود هموار كنيد و اگر او را نافرمانى كنيد به خدا كافر شويد ؟ شرح - از مجلسى « ره » - « قوله طاعة على ذل » يعنى سبب فوت وسائل عزت معروف ميان مردم است مانند جمع مال حرام و ستم به زير دستان و آقائى كردن به ديگران يا مقصود تذلل براى خدا است .