امراض روحى احوَج « 1 » است به معالجه و رجوع به علم اخلاق ؛ چه بيمارى روح باز مىدارد انسان را از رسيدن به لذّات ابديّه و سعادات سرمديّه . پس هان اى جان برادر ! حديث بيمارى روح را سهل مگير و معالجه‌ى آن را بازيچه مشمار . مفاسد اخلاق رذيله را اندك مدان و صحّت روح را به صحّت تن قياس مكن . و بدان كه سعادت مطلق حاصل نمىشود ؛ مگر به اين كه صفحه‌ى نفس در جميع اوقات از همه‌ى اخلاق ذميمه پاك و به تمام صفات حسنه محلّى « 2 » باشد ؛ و اصلاح بعضى صفات - / يا در بعضى اوقات - / اگر چه خالى از ثمر نيست ، لكن موجب سعادت ابديّه نمىشود .

--> ( 1 ) . احوج : محتاج‌تر . ( 2 ) . محلّى : آراسته .