مقدّمه : آيت اللَّه نجومى بسم اللَّه الرّحمنِ الرّحيم الحمدللَّه ربّ العالمين و الصّلوة و السّلام على محمّد و آله الطّاهرين ارزش و والايى آدمى و برترى او از حيوان همانا به فضايل اخلاقى و صفات و ملكات محموده و ارزنده است ؛ و هر چه اخلاق حسنه او بهتر و والاتر ، او برتر و والاتر ؛ و هر چه اخلاق او ناپسندتر و نكوهيده‌تر ، او بى قيمت‌تر و بى ارزش‌تر ؛ تا بدانجا كه چون حيوانى پست و پست‌تر گردد ؛ چه ، حيوان سرمايه فطرت الهى و لطف و رعايت عقل و شرع را ندارد و آدمى با اين همه عنايت حضرت حقّ متعال باز هم با فرومايگى خود اين سرمايه‌هاى گرانقدر را به هدر داده و به خسران دنيا و آخرت مبتلا مىگردد . و زهى سعادت انسانى سعادتمند كه به كمالات و فضايل عاليه فائز شود و چون ملكى به صورت انسانى جلوه گر شود و اين جز با مجاهدت و كوشايى در تهذيب نفس فراهم نگردد . هدف از اين همه قوانين و اديان و آمدن پيامبران بزرگ در جوامع انسانى همانا بيرون آوردن آدميان از چراگاه‌هاى بهايم و شياطين و رساندن آنان به مراتب عاليه ملك و ملكوت الهى است تا آنان را از همكارى و همسرى با زندانيان عالم ماده و همنشينى با چاه‌نشينان هوا و هوس نجات داده ، همنشين ساكنان قدس ربوبى سازند و اين جز با پاك و پاكيزه شدن از اخلاق ذميمه و رذيله و مزيّن شدن به صفات عاليه و