[ ميبينى ] صاحب عقل شده و رأى رزين « 1 » ، با كمال علم و معرفت ، از كسى كه خشنودى و رضامندى دارد در باطل همراهى مىكند و او را جلوگيرى نمىنمايد كه گفته‌اند : و عين الرّضا عن كلّ عيب كليلة * و لكن عين السّخط تبدي المساويا « 2 » و همچنين بر كسى كه غضبناك است همراهى او در حقّ نمىنمايد ، يا كسى كه دوست دارد اگر جرمى از او ببيند آنها را نديده مىگيرد و با كسى كه دشمنى دارد ذرّهء عيبش را عالمى مىبيند . و يكاد أصلبهم عودا تنكؤه اللّحظة و تستحيله الكلمة الواحدة « 3 » ديگر آنكه به كلمهء واحده كه تمجيد از او بنمائى و يا يك لحظه و گوشهء - چشم كه به او نگاه كنى و او را بر سر طمع اندازى آن كس آنها را كه از همه كس در ديانت بيشتر داشته و استقامت داشته طولى ندارد كه به آن يك كلمه از صلابت خود دست بردارد و به آن يك لحظه از استقامت منحرف بشود ، اين‌كه نباشد حال عقلا و فضلا و صاحبان جدّيّت و صلابت و استقامت باشد پس

--> - است كه هركس داشته باشد ، به تمام خصال ايمان رسيده است : 1 - چون راضى و خوشحال شد ، رضايتش او را به باطلى درنياورد ، 2 - چون خشم كند ، خشمش او را از حقّ خارج نسازد ، 3 - چون قدرت يافت به آنچه از آن او نيست دست دراز نكند » . ( 1 ) - گرانمايه ، سنگين ، استوار ، باوقار . ( 2 ) - : « و چشم رضايت نسبت به هر عيب مانند شب تاريك است ، ولى ديدهء خشم ، هر بدى را آشكار مىسازد » . ( شرح ابن أبى الحديد : 19 / 339 ، و البيت لعبد اللّه بن معاوية بن عبد اللّه بن جعفر بن أبي طالب ) ( 3 ) - : « و آن كس كه از همه استوارتر است از نيم‌نگاهى ناراحت شود يا كلمه‌اى او را دگرگون سازد » .