و عنه عليه السّلام : « أوحى اللّه عزّ و جلّ إلى موسى : أ تدري لم اصطفيتك بكلامي دون خلقي ؟ قال : يا ربّ و لم ذاك ؟ قال : فأوحى اللّه تعالى إليه : يا موسى إنّي قلّبت عبادي ظهرا لبطن فلم أجد فيهم أحدا أذلّ لي نفسا منك ، يا موسى إنّك إذا صلّيت وضعت خدّك على التّراب - أو قال : على الأرض - » « 1 » . مؤمن بايد وسيع الصّدر باشد چنان كه فرمودند : « بايد هشت خصلت « 2 »

--> - عبور كرده و گفت : اى محمّد ، آيا اين توئى كه همچون بردگان غذا مىخورى و چون ايشان جلوس نموده‌اى ؟ ! حضرت فرمود : من بنده هستم و عبد ، مگر چه كسى از من بنده‌تر است ؟ ! » . ( 1 ) - از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : « خداى عزّ و جلّ به موسى عليه السّلام وحى فرمود كه : اى موسى ! آيا مىدانى چرا از ميان همهء مخلوقم تو را براى سخن گفتن با خود برگزيدم ؟ ! . عرض كرد : پروردگارا براى چه بود ؟ خداى تبارك و تعالى به او وحى كرد كه : اى موسى من بندگانم را زير و رو كردم ( بررسى كامل نمودم ) در ميان آنها كسى را از تو فروتن‌تر در برابرم نديدم . اى موسى ! تو چون نماز مىگزارى چهرهء خويش روى خاك ( يا گفت : روى زمين ) مىنهى » . ( الكافي : 2 / 123 / 7 . الفقيه : 1 / 332 / 975 ) ( 2 ) - الكافى : 2 / 230 / 2 . عن الصّادق عليه السّلام « قال : ينبغي للمؤمن أن يكون فيه ثمان خصال : وقور عند الهزاهز ، صبور عند البلاء ، شكور عند الرّخاء ، قانع بما رزقه اللّه ؛ لا يظلم الأعداء ، و لا يتحامل للأصدقاء ؛ بدنه منه في تعب و النّاس منه في راحة - الحديث » . از امام صادق عليه السّلام نقل است كه فرمود : « مؤمن را سزاوار است كه داراى هشت صفت باشد : در گرفتاريهاى سخت ، باوقار و سنگين باشد ( خود را نبازد ) ، هنگام بلا شكيبا باشد ، در نعمت و آسايش سپاس‌گزار باشد ، به آنچه خدا روزيش كرده قانع باشد ، به دشمنان ستم نكند ، به خاطر دوستان مرتكب گناه نشود ، تنش از او در زحمت باشد ، مردم از او در آسايش باشند » .