وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ * وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ « 1 » ؛ و هرعملى كه انجام دادند در نامهء عملشان ثبت شد و هرامر كوچك و بزرگ آن‌جا نگاشته است . وَ يَقُولُونَ يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً ؛ « 2 » گويند : اى واى بر ما ! اين چگونه كتابى است كه اعمال كوچك و بزرگ ما را سر مويى فرونگذاشته جز آن‌كه همه را احصا كرده است و در آن كتاب همهء اعمال خود را حاضر ببينند . يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ وَ كانَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطاً ؛ « 3 » مردم خيانتكار در كار خيانت از خلق شرم مىكنند و از خدا شرم نمىكنند و شبانگاه در انديشهء سخن ناپسند ( براى متهم ساختن مردم ) اند ، كه خدا همه‌گاه با آنهاست و به هرچه كنند آگاه است . يَعْلَمُ السِّرَّ وَ أَخْفى ؛ « 4 » خدا بر نهان و مخفىترين امور جهان كاملا آگاه است . يَعْلَمُ خائِنَةَ الْأَعْيُنِ وَ ما تُخْفِي الصُّدُورُ ؛ « 5 » خدا به خيانت چشم خلق و انديشه‌هاى نهانى دل‌هاى مردم آگاه است . در عنوان ( 22 ) فصل توحيد فرمايش امام عليه السّلام گذشت : « يعلم عجيج الوحوش في الفلوات ، و معاصي العباد في الخلوات ، و اختلاف النينان في البحار الغامرات ، و تلاطم الماء بالرياح العاصفات ؛ خداوند آواز حيوانات در بيابان‌ها ، و گناهان بندگان در خلوت‌ها ، و رفت‌وآمد ماهيان در درياهاى بيكران ، و برهم خوردن آب به وسيلهء بادهاى سخت را مىداند » . نامهء توبيخ‌آميز يحيى به فضل به مناسبت نقل مىشود : در مروج آمده : روزى هارون الرشيد درحالىكه يحيى

--> ( 1 ) . قمر ( 54 ) آيهء 51 و 52 . ( 2 ) . كهف ( 18 ) آيهء 49 . ( 3 ) . نساء ( 4 ) آيهء 107 . ( 4 ) . طه ( 20 ) آيهء 7 . ( 5 ) . غافر ( 40 ) آيهء 19 .