الشيخ محمد تقي التستري ( الشوشتري ) ( مترجم : سيد علي محمد موسوى جزائرى )

297

ترجمه و شرح موضوعى نهج البلاغة پيرامون رستاخيز و وظيفه بندگي ( فارسى )

( و زبان خوش ) جواب دهند ، و آنان هستند كه شب را به سجده و قيام نماز براى رضاى خدا روز كنند ( و روز را به نيكى با خلق به شب آرند ) ، و آنان هستند كه دايم به دعا و تضرع گويند : پروردگارا ! عذاب جهنم را از ما بگردان كه سخت عذاب مهلك دايمى است كه آن‌جا بسيار بدقرارگاه و بدمنزلگاهى است ، و آنان هستند كه هنگام انفاق به مسكينان اسراف و بخل هم نورزند ، بلكه در احسان ، ميانه‌رو و معتدل باشند ، و آنان هستند كه با خداى يكتا كسى را شريك نمىخوانند ، و نفس محترمى را كه خدا حرام كرده به قتل نمىرسانند ، و هرگز گرد عمل زنا نمىگردند كه هركه اين عمل كند كيفرش را خواهد يافت و عذابش در قيامت مضاعف شود و با ذلت و خوارى به دوزخ مخلد گردد ، مگر آن كسانى كه از گناه توبه كنند و با ايمان به خدا ، عمل صالح به‌جاى آرند پس خدا گناهان آنها را به ثواب بدل گرداند كه خداوند در حقّ بندگان بسيار آمرزنده و مهربان است ، و هركس توبه كند و نيكوكار شود البته توبه‌اش به درگاه خدا ( و بارگاه قبول ) خواهد رسيد ، و آنان هستند كه به ناحق شهادت ندهند و هرگاه به عمل لغوى بگذرند بزرگوارانه از آن درگذرند ، و آنان هستند كه هرگاه متذكّر آيات خداى خود شوند كر و كورانه در آن آيات ننگرند ( تا بر مقام معرفت و ايمانشان بيفزايد ) ، و آنان هستند كه هنگام دعا با خداى خود گويند : پروردگارا ! ما را همسران و فرزندانى مرحمت فرما كه مايهء چشم روشنى ما باشند و ما را پيشواى اهل تقوا قرار ده . چنين بندگانى پاداش صبرشان در راه عبادت ، عالى غرفه‌هاى جنّت و قصرهاى بهشتى يابند كه در آن‌جا با تحيت و سلام يك‌ديگر تو را ملاقات كنند ، و در آن بهشت ، كه بسيار نيكو منزل و مقامى است تا ابد مخلّد و متنعم خواهند بود . ويژگىهاى بهشت حيث لا يظعن النزّال ؛ سرايى كه ساكنانش هرگز از آن كوچ نكنند . ظعن ؛ يعنى حركت و سير نمود . ادْخُلُوها بِسَلامٍ آمِنِينَ * وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ *