معناى فرمايش امام عليه السّلام اين است كه پس از روشن شدن راه حق و آشكارى طريق مستقيم ، هركس بر آن گام نهد سعادت هميشگى يابد و هركس روى گرداند شقاوت دايم نصيبش شود . خداى تعالى مىفرمايد : يَوْمَ يَأْتِ لا تَكَلَّمُ نَفْسٌ إِلَّا بِإِذْنِهِ فَمِنْهُمْ شَقِيٌّ وَ سَعِيدٌ * فَأَمَّا الَّذِينَ شَقُوا فَفِي النَّارِ لَهُمْ فِيها زَفِيرٌ وَ شَهِيقٌ * خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ إِنَّ رَبَّكَ فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ * وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ « 1 » ؛ در آن روز هيچ‌كس جز به فرمان خدا سخن نگويد : پس خلق بر دو فرقه شوند ، برخى شقى و بد روزگارند و بعضى سعيد و خوش‌وقت . امّا اهل شقاوت همه را در آتش دوزخ درافكنند ، درحالىكه آه و ناله حسرت مىكشند . آنها در آتش دوزخ تا آسمان و زمين باقى است جاودانند ، مگر آن‌كه مشيت خدا بخواهد نجاتشان دهد كه البته خدا ( به قدرت و حكمت خويش ) هرچه خواهد مىكند . اما اهل سعادت هم تمام در بهشت ابد تا آسمان و زمين باقى است جاويدند ، مگر آن‌چه مشيت پروردگار باشد . كه عطايش ابدى و نامقطوع است . از دنيا توشه گيريد فتزوّدوا في أيّام الفناء لأيّام البقاء ؛ بنابراين در روزگار فانى ( دنيا ) براى ايّام ماندگار ( آخرت ) توشه برگيريد . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ « 2 » ؛ الا اى اهل ايمان ! خداترس شويد ، و هرنفسى بنگرد تا چه عملى براى فرداى ( قيامت ) خود پيش مىفرستد . و از خدا بترسيد كه او به همهء كردارتان به‌خوبى آگاه است .

--> ( 1 ) . هود ( 11 ) آيات 105 - 108 . ( 2 ) . حشر ( 59 ) آيهء 18 .