آن كيست كه به خدا قرض نيكو دهد ( يعنى قرض الحسنه و احسان به فقيران كند ) تا خدا بر او چندين برابر گرداند و پاداشى با لطف و كرامت ( نامتناهى ) او را عطا فرمايد . و در آيهء 245 سورهء بقره : مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضاعِفَهُ لَهُ أَضْعافاً كَثِيرَةً وَ اللَّهُ يَقْبِضُ وَ يَبْصُطُ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ؛ كيست كه خدا را وام ( يعنى قرض الحسنه ) دهد تا خدا بر او به چندين برابر بيفزايد ، و خداست كه مىگيرد و مىدهد و به سوى او همه بازمىگرديد . و لم يستنصركم من ذلّ ؛ از شما يارى نخواسته از روى ذلّت و خوارى آن‌چنان‌كه آفريدگان چنين هستند . و لم يستقرضكم من قلّ ؛ قرض نخواسته به جهت فقر . در صحاح آورده : قلّ و قلّه ، مانند ذلّ و ذلّه . گويند : الحمد للّه على القلّ و الكثر و القلّ و الكثر ، و ما له قلّ و لاكثر ، سپاس خدا را بر كمى و زيادى ، نيست او را كم‌وبيش . و در حديث آمده ؛ الربا و إن كثر فهو إلى قلّ ؛ ربا اگر چه زياد باشد ، سرانجامش كمى است . و گويند : هو قلّ بن قلّ درمورد مرد گمنام كه او و پدرش را نشناسند . استنصركم و له جنود السّموات و الأرض و هو العزيز الحكيم ؛ از شما يارى طلبيده ، درحالىكه براى اوست لشكرهاى آسمان‌ها و زمين ، و اوست عزيز حكيم . اصل در اين فرمايش قول خداى تعالى است در سورهء فتح : . . . وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ؛ « 1 » و سپاه زمين و آسمان‌ها لشكر خداست و خدا به حكمت ( نظام آفرينش ) داناترست . وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً ؛ « 2 » و سپاه زمين و آسمان‌ها لشكر خداست و خدا بسيار مقتدر و به تدبير نظام عالم داناست .

--> ( 1 ) . فتح ( 48 ) آيهء 4 . ( 2 ) . همان ، آيهء 7 .