وابسته‌ى عمرو بن خالد و مُجمع بن عبدالله عائذى جملگى در آغاز نبرد سخت جنگيدند و با شمشيرهاى خويش بر جماعت شوريدند . هنگامى كه پيش تاختند ، گروهى بر گرد ايشان حلقه زدند و آنان را اندكى از ياران خويش دور كردند . پس عباس بن على ( ع ) بر آنان بتاخت و رهاشان ساخت و با زخمى بر پيكر بازگشتند و چون ديگربار دشمن به آنان نزديك شد شمشير بركشيدند و از همان آغاز چندان جنگيدند كه يك‌جا به شهادت رسيدند . « 1 » در روايتى از امام صادق ( ع ) است : اولين كسى كه با حضرت قائم ( ع ) بيعت كند جبرئيل است كه در شكل پرنده‌اى سپيد فرود آيد و با او پيمان بندد و آن‌گاه يك پاى خويش را بر بيت‌الله و پاى ديگر بر بيت‌المقدس نهد و با آوازى رسا كه همه‌ى مردمان بشنوند ، بانگ بردارد : أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ « 2 » « فرمان خدا آمد ، شما از او پيشى مگيريد ! » « 3 » يعقوبى : اولين شيرى كه پيامبر ( ص ) پس از شير مادر خويش نوشيد ، از آنِ ثوَيبه كنيز ابولهب بود كه پيش‌تر حمزة بن عبدالمطلب ، جعفر بن ابىطالب و ابوسلمه‌ى مخزومى را نيز شير داده بود . « 4 » يعقوبى : پيامبر ( ص ) فرمود : پس از نهى از بت‌پرستى ، اولين چيزى كه جبرئيل مرا از آن باز داشت دشنام دادن به مردمان بود . « 5 » نقل است كه اميرالمؤمنين ( ع ) همواره آغاز سخن گوينده را مىگرفت نه آخر آن را . « 6 »

--> ( 1 ) . همان 445 ( 2 ) . نحل 1 ( 3 ) . بحارالانوار 52 / 286 ( 4 ) . تاريخ اليعقوبى 2 / 9 ( 5 ) . همان 24 ( 6 ) . تهذيب الاحكام 6 / 310 ؛ منظور اين است كه حضرت در اقرارهاى كسان ، اولين اقرار را مىپذيرفت و به انكارهاى پس از ان اعتنايى نداشت و آن‌ها راناديده مىگرفت . .