در روايتى پيرامون تفسير آيه‌ى قالَ اللَّهُ هذا يَوْمُ يَنْفَعُ الصَّادِقِينَ صِدْقُهُمْ « 1 » آمده است : نخستين آوازى كه بلند شود و همه‌ى مردم آن را بشنوند ، اين است كه نام « محمد بن عبدالله ، پيامبر قريشى عربى » فراز آيد ، پس او پيش رود و در سمت راست عرش الهى جاى گيرد ، آن‌گاه اين يار شما را بخوانند و او پيش رود و در سمت چپ پيامبر بايستد ، سپس امت محمد را فرا خوانند و آنان در سمت چپ على ( ع ) جاى گيرند . به دنبال آن ، يكايك پيامبران خوانده شود . « 2 » سيد رضى : پس از كشته شدن عثمان ، هنگامى كه مردم با اميرالمؤمنين ( ع ) بيعت كردند ، اولين خطبه‌اى كه حضرت ايراد فرمود ، اين بود : « گردن من بر آنچه مىگويم در گرو است و من بدان پايبندم . هر كه عبرت‌ها او را نمايان شود ، و از كيفرهاى پيش رو پند گيرد ، تقوا او را از سرنگونى در شبهه‌ها باز دارد . » « 3 » سيد رضى : آن گونه كه واقدى بازمىگويد ، پس از بيعت ، اولين نامه‌ى اميرالمؤمنين ( ع ) به معاويه اين بود : « اما بعد ؛ تو نيك مىدانى كه اگر شما را مىنكوهيدم در اين كار عذر داشتم . اما به شما هيچ نپرداختم تا آن پيشامد ناگزير رخ داد ! » « 4 » از آن دوازده تن كه با ابوبكر مخالفت كردند ، اولين كسى كه سخن گفت خالد بن سعيد بن عاص بود كه گفت : اى ابوبكر ، سخن رسول خدا ( ص ) در روز قُريظه را به ياد تو مىآورم كه فرمود : اى قريشيان ، وصيت مرا پاس داريد ، به‌راستى كه پس از من ، على پيشواى شما است . جبرئيل اين خبر را از پروردگارم ( كه نامش بلند باد ) به من داده است . آگاه باشيد كه اگر شما كارهاى خويش را به او نسپاريد ، به اختلاف مىافتيد و بَدانِ شما بر شما چيره مىشوند . آگاه باشيد كه اهل بيت من تنها وارثان من هستند و به

--> ( 1 ) . مائده 119 ( 2 ) . تفسير القمى 1 / 191 ؛ تفسير الصافى 2 / 102 ؛ نورالثقلين 1 / 693 ( 3 ) . نهج البلاغه ، خطبه‌ى 16 ( 4 ) . همان ، نامه‌ى 75 .