خواجه نصير الدين الطوسي

118

تنسوخ نامه ايلخانى ( فارسى )

فصل در صفت دهنج 34 و خواصّ آن « 1 » « دهنه دو نوع بود و رنگ [ آن ] سبز مىباشد » « 2 » كه از او رنگ زنگارى مىدرفشد . و بر وى خطهاى سياه باريك باشد و خطهاى « 3 » سرخ نيز بود . هرچه صافى بود « و رخشنده » « 4 » او را « 5 » دهنهء شيرين خوانند . و آنچه تيره و سياه باشد ، او را دهنهء تلخ گويند . « و ترش نيز خوانند » « 6 » . و معدن نوع نيك در « 7 » زمين فرنگ است در كوههائى از آن جانب كه متّصل مغربست « 8 » . و در مصر نيز ( مىگويند ) هست . و بكرمان هم نشان مىدهند . و بمواضع « 9 » ديگر اندك مىنمايند « 10 » .

--> ( 1 ) - ع : در معرفت حجر دهنج و خواص او ( 2 ) - ع : دهنه رنگى سبز باشد ( 3 ) - م : و تاريك و - ن ، ج : و تاريك و باشد كه خطها ( 4 ) - تنها در ع : است ( 5 ) - م ، ج ، ن : ( آن را ) ( 6 ) - در م ، ن ، ج : نيست ( 7 ) - م : و معدن آن - ن ، ج : و معدن او در ( 8 ) - ج ، ن : و كوههاء آن از آن جانب كه با مغرب دارد ( 9 ) - م : و بموضع ( 10 ) - ع ، ن : مىنمايد .